Korkuyorum beyler...

Bazı konuların takıntı haline getirilmesinin insanda kalıcı travmatik sorunlar yarattığına inanıyorum.

Kendinize zaafiyetler oluşturmayın. İnançların bu konuda insanların üzerinde zaafiyetler oluşturabiliyor. Psikolojik sorunlar inançların ya yanlışları ile yada yanlış bilinenleri ile psikolojik hastalıkları besliyor.

Benzer şekilde çok daha kötü bir olayla neredeyse karşı karşıya kalmış son anda büyük bir felaketten bir sevdiğinin kurtulmasına şahit olmuş biri olarak söylemeleyim ki psikoloji cidden çok hassas bir duygu/düşünce yapısı. Benim gibi duygusuz , ruhsuz birini bile en ufak çıtta kendine bir şey yapar mı moduna girebiliyor.

Yaşadığınız korkuların ve sıkıntıların altında bilinçaltınızda veya günlük hayatınızda olumsuzluklar, ani kötü olayları inançlar hakkında bilinen düşüncelerle birleştirmeyin. Duygularınızla yaşamayın bu kadar çok bağlanmayın her şeye. Biraz duygularınızı törpüleyin. Yaşasakta olur yaşamasakta modu yani. Tabi ki bu umutsuzluk ile depresyona dönüşecek seviyede de olmasın. Biraz duygusal biraz duygusuz dengeyi koruyun.

Dünyada insanlık dışında canlılar ve eylemler varsa veya yoksa (bakın inkarda etmiyorum varda demiyorum eşit yaklaşıyorum sizin için) sizin bizim gibi sıradan insanlara neden bulaşsınlar?

Onca terörist varken onca seri katil,hırsız varken sizce sizin ve bizim günahımız ne? Kusurumuz ne eksiğimiz ne bu kötü niyetli insanlara göre de bu insanların yaşamadıkları korkuları yaşıyoruz,tereddütlere ve sıkıntılara kapılıyoruz?

Psikolojik ruh sağlığı sıkıntılarından,aşırı duygusal bağlılıktan kaynaklanıyor. Bu teröristler,seri katiller,tecavüzcü sapıklar rahat rahat uykularını uyuyabiliyorlar alçak saldırılarını,suçlarını,cinayetlerini rahatlıkla işliyorlar demek ki dünyada bu tarz bir müdahale söz konusu değil. Büyü,bela,beddua bu dünyada ancak bu tarz insanları bulur bulsada yanlış mıyım? İşte bu caniler duygularını yok etmiş insanlar. Onlar kadar olmasada bir miktar duygusallığı frenlemekte fayda var.

Onlar kadar,katiller kadar duygularınızı ve vicdanınızı da köreltmeyin filmlerdeki kadarda duygusallaşmayın. Bende de çok saçma korku ve fobiler oluştu hayatımda en kötü anla karşılaşmam sonucu. Kaç ay,kaç hafta kafayı yiyecek gibiydim.

Yatamıyordum her çıt sesinde tedirgin oluyordum ki hâlen tedirgin oluyorum. Kendinizi acizleştirecek sebepler ve olgular oluşturmayın. Tekrar söylüyorum bakın acımasız insanlar korkusuzca istediği suçları işliyorlar ve tek bir sanise bile duydukları bir korku veya huzursuzluk yok o duygusuz körelmiş kalplerinde.

Olay tamamen sizin kendinizi duygusal,mantıksal dengenize kendinize ne kadar söz geçirebildiğinize bağlı. Korkularda bir nefistir siz onu besledikçe büyüyecek ve hayatınızdaki kapsamını arttıracaktır.

Bu konuda en güzel çözüm cehalettir,unutmaktır korkuları besleyen zaafiyetleri. Bazı bilgiler ağır gelir insana, faydadan çok zarar sağlar. İnançlar aklınızda bu tarz korkuları besliyorsa hiç öğrenmemiş hiç duymamış gibi unutmaya çalışın.

Şimdi inanan inanç konusunu çözememiş biri olarak böyle önemli bir Kandil gününde inançlara ve insanlara saygısızlık yapıp kötü örnek olmak istemem ama şu bilinmeli ki her bilgi bir sorumluluk ve her sorumlulukta sırtımızdaki bir yüktür.

Korkularınızın beslendiği konuları unutun. Benim gibi bir korkak söylüyor bunu bu arada. Hayat ızdırap olur her anlamda korkular ile.

Arkadaşlar tüm iyi dilekte ve öneride bulunan arkadaşlara teşekkür ediyorum...
En son annemi hastaneye yatırdığımızı yazmıştım.1 ay kadar hastanede kaldı , çıktığında iyileşmişti.Bir zaman sonra tekrarladı hastalık daha da kötü hale gelmişti.En son bir çok kişinin önerdiği özel bir psikiyatri uzmanına gittik.
Psikotik Depresyon teşhisi koydu ve yazdığı ilaçlarla annem şu an eskisinden çok çok daha iyi.Allaha şükürler olsun bende de şu an korku durumları yok artık...

Kucukken bende korkardim zamanla gecti.
Soyle bi tavsiyede bulunayim.
Sen artik 26 yasindasin yarin oburgun karin olacak onu sen kollayacaksin. Bu yuzden guclu atilgan sert olman lazim. Gucsuzlukten korkman lazim. Cesur olmadan guclu olamazsin. ( bende 25 yasindayim )

İlaçlar fayda etmiyorsa ilacını değiştirmesi lazım.Sizde psikiyatriste görünün.İlaçların dozu da yeterli gelmiyor olabilir.Doktora düzenli gitmeniz lazım.Her ilaç her bünyeye iyi gelmez.

Yalovaya yakın bir yerdeyseniz size yardımcı olayım.

Yorumun pek hoşuma gitmedi.Sen olayı pek anlayamamışsın sanırım.Çocukluk korkusuna benzemez bu.Yaşla , güçle , cesaretle bi alakası yok.Korku bi duygudur geldiği zaman önüne geçemezsin.Bu korku beyin dalgalarıyla alakalı bir olay köpekten korkmak gibi bir şey değil.Yine de sağol ilgilendiğin için.

Psikotik Depresyon teşhisi koydu ve yazdığı ilaçlarla annem şu an eskisinden çok çok daha iyi.Allaha şükürler olsun bende de şu an korku durumları yok artık...


Teşekkür ederim hocam çok şükür annem de ben de iyiyiz şu an.Yalova ya Mehmet Hoca diye birine gelmiştik 90 yaşlarında ama zaten o tarz bir şey yok demişti.Zaten doktor çözdü olayı

Geçmişler olsun. Erol TANGUT araştırın derim.

Kesinlikle psikolojik etkininde var olduguna inanıyorum, kendinizi korkutmayın dualar okuyun özellikle ayetel kürsi, nas sürelerini okuyun İnşallah anneniz de sizde düzelirsiniz Allah yar ve yardımcınız olsun ama dedigim gibi morelinizi düşürmeyin kendinizi korkutmayın