Tesadüf değil Tevafuk - Ön yargıları bir kenara atın!

Merhaba, başımdan geçen ufak bir olayı anlatmak istiyorum.

Dün öğlen saatlerinde arkadaşım ile beraber burada bir AVM 'nin hemen yanında bulunan bir yerde yemek yiyorduk. Öğlen saatleri olduğu için yemek yediğimiz yerde öğle molasına çıkmış çalışanlarda yemek yiyorlardı. Her neyse..

Yemek yediğimiz mekanın hemen önünde ambulans çapraz masamızda da 3 adet ATT personeli vardı. O sırada bizim masaya salata geldi (ücretsiz ek olarak), çapraz masamızdaki ATT personeli "bize neden gelmedi ki acaba?" diye söylendi. Yanımda ki arkadaşım bunu duyunca bana doğru yanaşıp "ulan zaten çalıştıkları yok ambulansta geziyorlar birde yediğimiz salatada gözleri kaldı" diyip güldü. Aklıma burada tanıştığım ve reelde de tanıdığım ATT arkadaşlarım geldi. Sürekli nasıl çalıştıklarını gece nöbetlerini vs. biliyorum. Bende "öyle deme bu mesleği edinen arkadaşlarımda var ne şekilde çalıştıklarını bende iyi biliyorum. acil bir vakan ya da yakınına bir şey olsa ilk onlar geliyor yardımına" dedim. Lafımın ardına arkadaşım "yav hadi şimdi şurada bir gülelim dedik aniden niye ciddileşiyorsun" dedi.

Neyse yemekten sonra arkadaş ile ayrıldık, eve geçtim. Akşam vakti oldu en son skype'ta r10dan 1-2 kişi ile iş üstüne görüştükten sonra akşam yemeğine geçtim. Yemeği yedikten sonrasında gündüz vaktinden beri üstümde olan halsizlikten dolayı biraz uzanma ihtiyacı duydum. Gece 03:30 sularında yoğun şiddetli ağrı ve titreme ile uyandım, nefes alamaz durumdaydım ve ateşim bir hayli yüksekti. Sabaha kadar halk arasında uygulanan metotlar ile biraz ateşi düşürsekte sabah 6 gibi her yerim karıncalandı ve hissizleştim anlık olarak, çok fenalaşınca ve araç olmayınca ambulans çağırmak durumunda kaldık.

Bu süreçte arkadaşım ile çok yakın olduğumuz ve pazartesi yani bugün için bir sürü iş planımız olduğundan anneme ona durumumdan haber vermesini söyledim. Duyan arkadaşımda beni görmeye geldi ardına ambulans.. Gelen ambulans öğlen vakti yemek yediğimiz yerdeki ambulanstı ve ATT personelleri orada yemek yiyen personellerdi.

İşte o an arkadaşımın yüzünde beliren utancı anlatmakta şuan güçlük çekiyorum. Öğlen yemek yerken "sanki çalışıyorlar" dediği adamların beni hastaneye götürme çabaları..

Olay bizzat başımdan geçince konu açmak istedim. Ön yargılarınızı bir kenara bırakın demek ile konuyu noktalayacağım.

Çok geçmiş olsun.

Sağolun hocam, şuan daha iyiyim.

Nasıl Bir Tesadüfdür

Gezdiğin adamlara dikkat et.

Karşim burda anormal bir durum yok, sadece o arkadaşın afedersin de malmış. Sağlık personellerinin afedersin köpek gibi çalıştığını ben çocukluğumdan beri biliyorum. Annem de babam da sağlıkçı. Sırf onlar sağlıkçı, ben sağlıkçı olmam diye çok farklı bölümlerde okudum ettim. Şimdi diyorum ki keşke ben de sağlıkçı olsaymışım. Çok özeniyorum her annemin babamın yanına gittiğimde o hastanedeki çalışanlara ah bi bilsen. Tamam daha az çalışıp aynı parayı alıyorum onlarla ama keşke sağlıkçı olsaydım da onlar gibi sürekli sürekli çalışsaydım diyorum.

Geçmiş olsun, tesadüfün böylesi :O

---Türk romanı için Nobel Ödülü bir hayaldir, diyorlardı.
---Ben zaten onun suçlu olduğunu baştan biliyordum.
---Bizi görür görmez yine bağırıp çağıracak.
---Bizimle gelmeyeceğinden eminim.
---Bu adam muhtar seçilse de kimseye bu adamın hayrı olmaz.
---Bu çocuğun bir baltaya sap olamayacağı baştan belliydi.
---Bu işte başarılı olacağından kuşkum yok.
---Bu kitap çok satar.
---Bu şiirler ne kadar güzel basılırsa basılsın, tutulmayacaktır.
---Göreceksin, haftaya kadar bitmeyecek.
---Göreceksiniz, son şiirlerinde de ayrılık ve ölüm üzerine konuşup bizleri hayal kırıklığına uğratacak.
---İki koyun güdemeyenler..............

copy/paste