Yolun sonuna geldik.

Bende hiç anlamadım bu meseleleri. Pekte umrumda değil bi sizin ki gibi olmasa da ufak tefek tecrübe edindik. Ama daha çok haberi olmadan sevmenin derdine düştük. Sonuç ne mi? Başkasıyla mutlu olduğunu görene kadar her şey normal ondan sonrası flu. Ama zamanla insan alışıyor. Ben garip biriyim niye diyecek olursanız normalde hiç sevgi dolu bir his hissetmediğim bir kıza tavırları yüzünden aşık oldum. Sonuç yine hüsran benim için. Neyse asıl mevzuya dönelim. Bir süre böyle gidersiniz o benim her şeyimdi,nasıl böyle olur,oysa çok seviyorduk fln. Hatta modu biraz ilerletelim onsuz yaşamak bana haram . Bu şekilde umutsuz, mutsuz devam edersiniz bir süre. Bu süre zarfında başkasına aynı gözle bulamazsınız mideniz bulanır hatta bu durumlardan. Sonra birde bakmışsınız birilerinden hoşlanıyorsunuz. Ya da değişmişsiniz işte.
Bu da zamanın güzel bir yanı. Unutturuyordu acıları. Özellikle ayrıldığınız arkadaş ile araniz bozulmadiysa muhtemelen güzel bir yanı şeklinde hatırlarsınız. Tabii bu arkadaşlığınız devam ettiyse mümkün (ne desen bilmiyorum bende böyle olmasını bekliyorum )

7 yıldan sonra neye göre takmıyor? Bir insan 7 yıl birine sevmeden katlanamaz, herşeyi geçtim insanlar alışkanlıklarından bir anda vazgeçemezler. Şuanda acı çekmiyorsa bile bir boşluk hissi vardır. Ancak %51 barışma ihtimaliniz olduğuna inanıyorum.

Takıyor takmıyor ben bilmiyorum şahsen şu an.
Yani ben ve ya o rest çekerek ayrılmadık. Oturduk neyi yapamadığımızı devam edip edemeyeceğimizi konuştuk. Ortak bir karar aldık. En hayırlısının bu olacağını düşündük.
Tabii ki içinde bir şey olacaktır. Normal bir arkadaşınızı bile uzun bir süre göremeyeceğinizi bildiğinizde insanın içinde bir şey oluyor.

Barışma ihtimali olur mu pek bilmiyorum ama aşamadığımız sorunlar tekrar gelecek. O yüzden bu kararı aldık.

Benimde 2 yıldır devam ettirdiğim bir ilişkim var, ikimizde seviyoruz çok şey yaşadık çok engeller aştık bu zamana kadar bir kere olsun ayrılmayı düşünmedik ilk defa bir kızla bu kadar uzun ilişkim oldu ilk defa sevildiğimi hissettim ama forumda böyle konular gördükçe içime dert oluyo. Ya bizde ayrılırsak diyorum içimden, paylaştığın parçayı dinleyerek düşünüyorum. Neler olur, nasıl bir boşluğa düşerim, hayatıma nasıl devam ederim onsuz ? Bir cevabı yok. Düşüncesi bile çok acı verici ben 2 yıl alışmışım gecem gündüzüm onunla beraber geçmiş yeri geldiğinde arkadaşım yeri geldiğinde annem yeri geldiğinde sırdaşım olmuş herşeyim olmuş biriyle 2 yıl geçirmişim ve bi anda ayrılık kararı almışız nasıl dayanabilirdim ki Allahım vermesin o acıyı. Geçmiş olsun kardeşim kolay değil ne desem ne öneride bulunsam boş tek çaresi zaman gibi görünüyor.

Allah mutlu son nasip eder umarım size hocam.
Altından kalkılmayacak bir şey mi? Değil tabii ki. Kardeşim öldü kendime geldim. Bunda da geleceğim elbet. Ama onun üstüne birde bu gelince çok kötü oldum.
2 sene için bu kadar şey yaşamışsın. Ben 7 senedir öyleyim. Kolay silinmiyor tabii midemde bir şeyler dönüyor sanki dünden beri. Gerçekten çok garip bir duygu anlatamam. Boğazımda bir şeyler düğümleniyor. Sesimi çıkarmak istiyorum ama çıkaramıyorum gibi.

Ölümün olmadığı ve insanların sevdikleriyle olduğu bir dünya olsaydı ne olurdu be

Cem adrian dinle biraz dinlemekle kalma eşlik et böyle anlarda yaparım

Aman hocam zaten içim karardı efkarlıyım. Dahada karartmaya niyetim yok açtım rihannayı dinliyorum

İçini karartan şarkılar dinlemeye çalış ondan ne kadar nefret edersen daha çabuk unutursun

Yok be hocam ne nefreti. Canım o benim. Nasıl nefret ederim ondan.
Birbirimizi iyi şeylerle hatırlamak isteğimiz için bu kararı aldık. Çirkinleştirmeye gerek yoktu.