Yemeği zamana yaymak hemde keyif yapmak için önce köfteleri yemeye başladım etleri kenara ayırıyordum, en sona onları gömücem çünkü, köfteler bitti derken yan masamdan bir teyze kalkıp "evladım etleri ayırıyorsun yemiceksin galiba, ver ben yiyeyim" dedi ve ben bile bile aldığım o yemeği buyur teyze diye ablamıza uzattım, ki görünüşü vesair iyiydi ilk evresini burda yaşadığım olay hayatım boyunca dönüp başka şekillerde başka boyutlarda karşıma sunuldu.
Aile bakkalımızda babamın "oğlum keyfin veresiyesi olmaz, veresiye sigara isteyene verme" demesine rağmen, sigarayı benden alıp parasını yarın vericem diyenlere bile bir türlü hayır diyemiyordum, bu arkadaşlarımın borç isteyip vermemesi ile devam etti, bu durumu kafaya takıp uzun uzun düşündüm ve o kadın etleri benden isteyecek kadar yüzsüzse bende etleri veremem diyecek kadar yüzsüz olmalıydım nitekim bu hafta beni durduran 30 yaşlarında ki kirli sakallı abimiz, kardeşim zordayım varsa iki lira at dedi, elimdeki parayı göre göre hemde, tek gözü parada tek gözü bende resmen, abicim parayla işim var hadi kendine iyi bak diyerek bi çıkışla bu durumun ilk başlangıcını yaptım, artık kim ne istese bu seferde hayır diyorum