Üç tane gencecik fidanı kuruttular, Hakkâride; sokak ortasında.
Yüzükoyun yere serildi yiğitler.
Kahpece vurdular.
Korkakça, arkadan, sinsice
Sitelere düşen fotoğrafları gördüğümüzde kanımız dondu.
Damarlarımızdan kan çekildi.
Etimizden et koptu, nefessiz kaldık.
Lakin Türkiye Futbol Federasyonu denen kurum bizimle aynı fikirde değildi sanırım.
Ne Süper Ligde, ne PTT 1. Ligde ne de 2. Ligde oynanan karşılaşmalarda, şehit çocuklarımız için saygı duruşunda bulunulmadı.
Kanarya sevenler derneği üyesi bir kişi ölse, siyah bantlar ile sahaya çıkan takımlardan hiç biri sahaya siyah bant ile çıkmadı. Hiçbir stadyumda bu yiğitler için saygı duruşunda bulunulmadı.
Ta ki Ankaragüçlüler devreye girene kadar.
Ankara 19 Mayıs Stadyumunda oynanan maç için Ankaragücü ve Düzyurt takımları sahaya çıktığında, Ankaragücü tribünleri, şehitler için saygı duruşu yapılsın diye stadyumu inletti.
Lakin TFF denen gaz şirketi, saygı duruşu kararı almamıştı ve böyle bir uygulamayı TFFnin izni olmadan yapmak imkânsızdı.
Hakem bir müddet tribünlerin tepkisine kulak tıkamak zorunda kaldı ama sonunda maçın başlaması ile birlikte tribünlerin isyanına daha fazla kayıtsız kalamadı.
Futbolcular topu bir kenara attılar, ardından yedek kulübeleri ayağa kalktı, protokol de dâhil olmak üzere tüm tribünler ayakta ve şehitlerimiz için esas duruştaydı.
TFFnin tam bir aymazlık içinde olduğu, hiçbir takımın sitesinden dahi bir taziye yayınlamayı aklından geçirmediği, tüm Türkiyenin sessizliğe büründüğü bir anda Ankaragücü tribünleri bu sessizliği bozdu.
Tam 25 yıldır Ankarada maç izlerim.
Bu çocuklar yani Ankaragüclüler, kıyı köşe mahalle çocukları, gecekondu bebeleri, serseri tayfası diye ötekileştirilir ve dışlanır.
Polisin copu, tomaların suyu, atlı polislerin nalları, hülasa devletin emniyet güçlerinin sopası bu çocukların sırtından hiç eksik olmadı. Yıllardır buna o kadar çok şahit oldum ki. Çevik Kuvvetin yerli yersiz, gerekli gereksiz Ankaragücü taraftarını coplaması ise artık günlük rutin işler arasında sayılıyor.
Ama işte bunun bir de âmâsı var.
Ne zaman bir asker, ne zaman bir polis şehit olur, en çok sesi çıkan, en çok canı yanan, buna en çok isyan eden de işte Ankaranın bu kara yağız çocukları olur. Sırtlarında ki cop izlerine rağmen, en sert tepkiyi hep onlar gösterir.
Gençlik Parkı Metrosunda, evine giderken bile coplanan bu çocuklar dün 19 Mayıs Stadyumunda ortaya koydukları bu tavır ile tüm Türkiyeye bir ders verdiler.
Dün bu onurlu duruş, Ankaragücü tribünlerinde değil de Fenerbahçe ya da Galatasaray tribünlerinde gerçekleşseydi, tüm televizyon kanallarında bunu izliyor olurduk. Lakin boşuna bakmayın hiçbir ulusal kanalda izlemezsiniz, çünkü bu çocuklar gecekondu mahallelerinin çocukları; onları ne kameralar görür ne de kalemler
Belki Ankaragücü takımı şuan 2. Lig Kırmızı Grupta olabilir ama Ankaragücü gücü taraftarı her zaman Süper Ligde şampiyonluğa oynar.
Tüm Türkiye uyurken, uyanık kalan ve bizleri de uyandıran Ankaragüclülere bin selam olsun
Türkiye Uyudu Ankaragüçlüler Hariç
3
●418
