25 yaşındayım 3. sınıf bilgisayar mühendisliği öğrencisiyim. 2 senedir okulu uzatıyorum senden çok bir farkım yok, aynı evrelerden ben de geçtim hala da geçiyorum. Yaşıtlarım okulu askerliği bitirdi evlendi ben hala okuyorum. Açıkçası kimin ne yaptığı umrumda da değil ben kendi hayatıma bakıyorum.
Babam liseden sonra 6 yıl boyunca garsonluk-şöförlük gibi çeşitli işlerde çalışmış, sonra sınava girmeye karar vermiş ve daha geçen sene öğretmenlikten emekli oldu
Demem o ki 22 yaş hiçbir şey için geç değil, senin yaşında açıktan liseye başlayıp üni okuyup mesleğini eline alan var. 22 Yaşında hayatına 0 dan bile başlayabilirsin. 35 yaşında inşaat mühendisliği okuyan arkadaşım var

Bunları dert etme, yaşın bi önemi yok. Her şey yoluna girer.
Depresyondan çıkman için sana tek bir şey tavsiye ediyorum:
SPOR YAP!!!. İnsan efor sarf edip yorulunca vücudunda hem fiziksel hem psikolojik olarak çok şey değişiyor. İlk 1 hafta zor gelir ondan sonra kaybettiğin enerjinin 10 katını geri alırsın. Ama öyle evde falan yapma, spor salonuna yazıl ki gitmek zorunda kalasın. Sonra vazgeçemeyeceksin zaten. Spor salonunda hocalar da var sana neler yapman gerektiğini anlatacaklar. Body building değil, fitness yapacaksın. Dene işe yarayacak, göreceksin.
Cidden hareket etmek,spor yapmak çok farklı.Tatilin ilk başladığı zamanlarda üşenmeyip gidip sabah 1 saat koşuyordum.İnsan nasıl motive oluyor inanılmaz bir şey.Her şeye karşı bir istek oluyor.Hareketsizlik insanın beynini kötü etkiliyor.Oturmaktan popo ağrıyor,bel ağrıyor,yağlanma oluyor.