Hayatınızın Harcanması.

Hocam aslında bazen çok saçma şeyleri dert ediyoruz evet ama o saçma dertler olmasa sırf istediklerimizi yapabildiğimizden mutlu oluruz zaten

Evet kardeşim. Ben de zaten neden dert ediyorsun diye değil niye bu saçmalıklar hakkında bir şeyler yapmak yerine sızlanıyorsun diye kızıyorum Yoksa elimizde değil dert etmek.

Mesele sadece iyi bir bölümü iyi bir üniversitede okumak mı?O meslek lisesinden gelen arkadaşa sorar mısınız nelerinden feragat etmiş o bölüme gelebilmek için?

Yok hocam yok olmuyor.Denemedim mi zannediyorsunuz.Sosyal çevre sağlanamıyor.Sosyal çevre kaynağı okul.Paran olursa iş değişir fakat benim o kadar param yok.Zaten olsa özel okula giderdim.Bu hayatta tek bir şeye odaklanıp diğerlerinin gelmesini bekleyenler her daim yalnız ve mutsuz kalır.Farklı alanlarda tek bir hedefe odaklanmak en iyi çözüm yoludur.(Hem işinde iyi olup hem evlenmek gibi)



Benim istediğim meslekte 10-12 saat işte çalışan görmedim,duymadım.(Kendini geliştirmek için gece gündüz çalışıyordur orası ayrı) Karşı cinse vakit ayıramıyorum demek istemedim hocam kendimi geliştirmeme vakit ayıramıyorum,karşı cins arkadaş edinemiyorum.Ben ortaokulda iken bunları lisede yapacağım derdim.Lise geldi bir şey yapabildiğim yok.Düz lise deyip geçmeyin eve öğlen 12-1'de gelmek var akşam 5-6'da gelmek var.Üstelik bu karşılıksız olarak harcanan bir vakit.



Benim lise zamanındaki beklentilerim öyle ağır eğlence partileri ve yoğun miktarda +18 etkinlikler değildi ki.Yeri geldiğinde ders çalışma,yeri geldiğinde kız arkadaşla gezip tozup eğlenme,yeri geldiğinde sınıfça etkinlikler yapma.

Hiç biri nasip olmadı bu saatten sonra da nasip olmaz.Sevgili yapmayı bıraktım zar zor kız görüyorum.Biz okuldan çıktığımızda onlar akşam yemeği yiyordur herhalde.



Yapmayın gözünüzü seveyim.Ben eğer bir teknik servis çalışanı olmak istesem tamam meslek lisesi benim işime yarar ama ben teknik servis elemanı olmak istemiyorum.Çünkü o teknik servis elemanı hep o projeyi çizen mühendisin maaşının kaçta birini alacak.Ve yükselme imkanı olmayacak.

Bak şimdi senin yaşında meslek lisesini okuyordum sabah gider akşam 4 te çıkardık. Ve disiplin şimdiki gibi değil hoş şimdi nasıl bilmiyorum ama hat safhadaydı okuduğum okulda. Bir derse girip 4 saat aralıksız hocayı dinlerdik. Ben bilim kitapları okurdum o zamanlar hocalarım bile bazen hayret ederdi sana bu aklı kim verdi diye, çünkü benden beklemezlerdi.

Atak değildim hırslı değildim şimdi ise kendime bazen çok kızıyorum ama iş işten geçti. Kaderi falan geçersek benim en büyük hatam zamanında uyanamamış olmam, ne istediğimi bilememiş olmam. En azından şartlar eskiye nazaran daha rahat daha apaçık daha bilinçlisiniz ne istediğinizi bilip anlıyorsunuz. Lisede istediğini yapamasan bile bir şekilde üniversite için çalış daima bir hedefin olsun.

Bak hayat her an her şeyi vermiyor ister amerika da yaşa ister türkiye de. Yaptığımız en büyük hata ise; artık yapabilecek bir şeyimizin olmadığını hayatımızın burada noktalandığıdır. Öyle düşünmek hepimizi dönem dönem etkiler ve sadece kendimizi bu durumda hissederiz. Bu yüzden hep umut ederek kayıp ettiklerimize bakmadan kazanacaklarımıza bakmalıyız ve belkide kayıp ettiğimizi sandıklarımız geleceğimiz için daha istikrarlı ve kararlı adımlar atmamızı sağlayabilir.

İntiharı düşünmüşsün ben ise düşünmedim defalarca denedim ancak bir çözüm olmadığına karar verdim. Bu dünyada yaşıyorsam istediğimi de yapabilirim aslında. Bu isteği sakın her haltı yiyebilmek olarak düşünme, hayat ile savaşmak aslında dünyalık başarıdan daha çok sana kendi özünü karakterini bulmanı sağlayacaktır. Hayata bakış açımızda yanlış olduğu için kayıp ettiğimizi sanıyoruz ne biliyorsun belkide kazanıyorsun aslında? Başarı hep zenginlik, okul, karı kız eğlence, mal mülk olarak lanse ediliyor. Bak boş konuşmuyorum çünkü özellikle senin yaşında olanlar intihar etmek istiyor çünkü bizim birer psikoloğumuz olmamasına karşılık medyadan ve çevremizden hep olumsuz olarak etkileniyoruz. Öğrendiklerimiz, biz bir şeyi yapamayız başaramayız bunun içinde hep avrupa yada amerika örneğini görürüz. İyi olana bak! kendini küçümse hor gör ve yaşamı hak etmiyorsun!

Pekala o zaman kötü olana da bak kardeşim. Suriyede o halde bile yaşamlarını sürdüren ailesine 1 ekmeği bulamayıp ağlayanları düşün. Onlar neden intihar etmiyor. Çünkü başarmak demek nefsine hoş gelenlerin elde edilmesi değil hayatla olan kendinle olan savaşı kazanabilmektir. Ahirete inanıyoruz değilmi. Bırak git bu nasıl inançtır. İnanmak demek savaşmaktır yarı yolda savaşı bırakarak kaçmak değildir.

Sen dinini gerçekten bilseydin kazanacaklarının yanında kayıp edeceklerini mukayese etmen bile çok komik gelirdi. Peygamberimiz cennetin kapısında beklediğinde içeri girenlerin daha çok fakir olduklarını zengin olanların ise çok az olduğunu söyler. Bak sakın yanlış anlamayın elbette zenginlerde cennete giderler. Ancak 2 seçim hakkın var daha çok. Ya bu dünyayı seçeceksin yada ahireti isteyeceksin. Çünkü birinden birisine aşırı bağlanmak diğerini kayıp etmene bedel olabilir.

Yani bir denge gerekiyor. Benim için önemli olan ise şuan mutlu olup olmamamdır. Neden? Çünkü gelecek belirsizdir ve geleceğimi ne kadarda çabalasam kendim tayin edemem bunun bazı sebepleri de yok değil, sen hayatı şekillendirmezsin hayat seni yoğurur ve bir şekil verir, ham olanın pişmesini olgunlaşmasını sağlar. Geçmiş ise geçmişte kaldı geçmişi düşünmek fayda getirmez.

En çok özlediğim ise çocukken nasıl her anda mutlu olduğumdur. Başarı gelecek para vs. hepsinin canı cehennem benim için asıl önemli olan çocukluğumda kayıp ettiğim o dünyaya bakış açımdır. Çünkü saf olan doğal olan her şey en iyisidir onu bulmak gerekiyor. Bizler aslında bir gelecek istemiyoruz, bana bir gelecek olduğunu söylersen sana tam tersini ispatlarım. Dünde ona bakarsan geçen günümün geleceğiydi ama şuanın ise geçmişi. Yani bu bir aldatmaca ve şeytan her daim seni gelecek endişesi yada geçmişte kayıp ettiklerin ile kandırır. Oysaki ne geçmiş vardır ne gelecek, bir düşün gelecekten ne bekliyorsun mutluluk.

Peki şuan mutlu olamayan birisi yarın mutlu olamayan birisi ne zaman mutlu olacak? Şunu alırsam bunu yaparsam şuraya gidersem! Neye sahip olursan ol (kariyer, para, vs) isteklerin hiç bitmeyecek ve mutluluğunu tamamlamak için yeni istekler edineceksin sonu bir türlü gelmeyen.. İnan bana bunların hepsi bir palavra üretici devlerinin seni devamlı olarak eksik hissettirmek ve tüketici yapmak için ortaya çıkarılan bir kandırmaca. Oynanan bir çok oyun var, savaşlar artık psikolojik olarak yürütülüyor. Halkı psikolojik olarak çökertirsen zaten sahada kazanılan bir savaştan daha çok getirisi olur. Bak dolar ne kadar artsa da insanlar tüketmekten kaçınmıyorlar bir koyun gibiyiz adeta. Sizlerin övündükleri ülkeler ise birer çobandır. Önce ekonomi dengesini boz sonra alışveriş ile mutluluk arasındaki sağlam kardeşlik bağını kullanarak reklamlar yayımla ve zengin ol. Kural böyle işliyor. Sonrada şunu yapamıyoruz bunu yapamıyoruz demeyin, hep örnek verdiğiniz ülkeler bizlerin dostu değil düşmanı. Bizi sömürmeleri gerekiyor ki onlar para kazansın.

Evet mutluluk ne gelecekte neden geçmişte saklıdır. Şimdi şuanda bulursun. Ama eskisi gibi saf ve temiz arındırılmış bir düşünce ile, olumsuz karamsar ve sıradanlığa bağlanan takılı kalan düşüncelerden arınmamız lazım öncelikli olarak.

izmir'de bir meslek lisesi mezunuyum ve suan yazılım muhendisliği okuyorum kendini kısıtlama meslek lisesinden cıkanlar da yüksek yerlere gelebiliyor. İzmir'de büyük bankalardan birinin ege bölge genel müdür yrd.sı 2yıllık bilgisayar programcılıgı mezunu bunuda ekliyim

Türkiye şartlarında evet ya torpilin olacak ya da okuyacaksın iyi bi yerlere gelebilmek için. Sadece okul okumak değil başka şeyler okuyarak(kurslar vs. ) ilede iyi yerlere gelebilirsin.
Ayrıca o arkadaşa sormama gerek yok, bizde çok şeylerden feragat ettik, hepimiz etmişizdir ve etmemizde gerekir senin burda edeceğin 2-3 yılın belki 50 yılını iyi geçirmene yarıcak. 2-3 yıl insan ömründe çok birşey değil.

Sağolun hocam beni anlayabildiğiniz için.Dediğiniz gibi çözmeye çalışacağım.