Aslında bir bakıma doğru bi gözlem yapmışsınız ama sorun gelecekteki iş durumu, para durumu felan değil, okul bitince illaki ekmeğimi bir yerden çıkarırım..
Ama hayat amacı nedir ki neler olabilir neler olmalı bu konuyla ilgili bilgi verirseniz belki bir gelişme olabilir..
Küçük şeylerle mutlu olabilmekten geçer her şey. Ben de aynı sen gibiydim. Önce php öğreneceğim dedim. Bir yılımı aldı. Ardından saçma sapan düşüncelere dalmadım bir süre. Sonra baktım ki yok Php falan kesmiyor. Atanmalıyım dedim. Geçen yıl atandım. Bu yıl askere geldim. Şimdi yine sıkılmaya ve hayatı sorgulamaya başladım. Birkaç gün önce düşündüm taşındım ve bir kitap yazmaya karar verdim. Şimdi konu araştırıyorum. Ardından kişiler, olay örgüsü, zaman, mekan derken en az bir yılımı da o alır. Sonra evlilik, çoluk çocuk derken düşünmeye fırsat kalmaz. Böyle düşünmek ve her dara düştüğünde bir amaç belirlemek farkında olmadan seni çok geliştirecek. Bir de bakmışsın ki entellektüel biri olmuşsun.
Karamsarlığa düşmeden düşünmek çok faydalı oluyor. Sırf düşünebilmek için yalnız başıma sahilde bir bankta saatlerce oturduğumu bilirim.
Ha hayatın en temel amacı nedir dersen onu ben de bilmiyorum (
örnek 1a).
Ufak bir öneri daha kitap okumak insanı gerçek anlamda rahatlatıyor.
(Amaç demişken illa bir şeyler öğreneyim, şu olayım, bu olayım anlamında olmasına da gerek yok aslında. Bir ara kafama takmıştım Yusuf Atılgan, Oğuz Atay ve Sabahattin Ali tüm kitaplarını okuyacağım diye. Okudum da...)
Gelecek kaygısı ile ilgili olarak emin ol takmıyor gibi dursan da bilinçaltında alttan alttan seni kemiren bir şey var. Ne olacak, nasıl olacak vb. Arada bir insan iç geçirir ya "ah u-l-an nolur 10 yıl sonradan bir kare görebileyim". İşte öyle bir şey...
