Kral yapmayacaksın, kral olacaksın

+ Az önce o adama ne dedin ?
- Daha hızlı çalışmasını söyledim !
+ Ona ne kadar ücret veriyorsun ?
- Günde 15 dolar !
+ Ona vereceğin parayı nereden buluyorsun ?
- Malları satıyorum !
+ Bu malları kim üretiyor ?
- O yapıyor !
+ Bir günde kaç tane mal üretiyor ?
- 50 dolarlık .
+ O halde, bırak ona ödeme yapmayı kendisine daha hızlı çalış demen için sana günde 35 dolar ödüyor !
- Ha? Ama makineler bana ait !
+ Peki bu makineleri nasıl elde ettin ?
- Malları satıp aldım !
+ İyi de o malları kim yaptı?
- Kapa çeneni seni duyabilir.

Malları başkasına yapana kadar kendı üretıp kendı satsada patron olsaya o zaman ?

Kapitalizmin aç gözlülüğü...

Güzel bir diyalog fakat olması gerekende bu değil mi?

Eğer o malları üretiyorsa bunun sevkiyatçısı var tahsilatçısı var pazarlamacısı var muhasebecisi var, var babam var...

Zaten bunları en iyi şekilde organize eden, yönlendiren de patrondur. Patronsuz bir firmanın sağlıklı yürüyebileceğini sanmıyorum. Eğer emek verdiyse zekasıyla bilgisiyle ve sermayesiyle o firmayı kurduysa karının %70-80 ini çalışanına verecek diye bir kaide yok. Öyle olsa patron şahinle gider çalışanlar bmw ye biner. Mantıklı düşünmek lazım.

Bizim muhasebeci jiple geliyor ben bisikletle gidiyorum işe.

Mantıken güzel gelebilir ama bazen sistemede uymak lazım yani.Ben ekmeğimide kendim yapayım, sebze ve meyvelerimide kendim üreteyim peşine düşersek vah bu memleketin haline.

Dünyanın düzeni böyle, millet sanıyor ki topraklar eskisi kadar değerli. Artık savaşlar emekler üzerinden oynanıyor. Çin'e malı ucuza ürettir sonra karı ile tekrar Çin'e sat. Gerçekten sistemde eksiklikler var ve bu birilerinin işine geliyor.

Asgari ücret ile çalış sonra geçinmeye gayret et sonra bankaya ver sırtını bu ülke bu yoksulluk ile hiç bir şey üretemez. Yandım anam demek yerine sistemi nasıl değiştirmemiz gerektiğini en azında birey olarak bunu başarmamız-yapmamız gerekir diye düşünüyorum.

Paralarımızın emeğimizin nerelere gittiğine bakmak gerekiyor. Gözüme çarpan basit ve bir o kadar önemli bir olaydan bahsedeyim. Fabrikalarda çalışan arkadaşların maaş günleri ödemeleri anlaşmalı bankalarda ay sonu maaş kartlarına yatmakta, bu limit genelde 750 tl olarak belirleniyor. Örneğin maaş yattığında 750 tl kredi + maaş kadar bir para görüyorlar hesapta ve hepsini çekip harcıyorlar.

Bir sonraki ay maaş yattığında hesaplarında 750 tl görüyorlar fakat tamamen kredili para olduğunu önemsemiyorlar fakat işin acı tarafı seneler boyunca bu şekilde para çekiyorlar ve bankalar alın terini çalıyorlar bu yöntemle. Düşünün evinizde kasa var ve içerisinde bir miktar para yada altın, ihtiyacınız olduğunda bu parayı kullanmak yerine bankadan gidip aynı parayı faizle alıyorsunuz. Genelde çevremde gördüğüm zaten, aileleri borçların yıkması oluyor. Peki bankaların kazandıkları bu paralar nerelere gidiyor sizce?