Şimdi size sınıftaki arkadaşlarımın başından geçen bir olayı anlatıcam. Sınıfta her hafta, arkadaşlarımın işlerini hafife aldıklarını ve daha çok çalışmaları gerektiğini söyler dururum. Genelde her ne kadar web tasarım bölümü olsakta, sınıftakiler msn ve facebook'a girmeyi başarabilirsem bende bilgisayarcı olabilirim mantığı ile girdikleri bu bölüme yaklaşık 1 senede soğudular ve soğumaya devam ediyolar.
Fakat aralarında bir kaç tanesini galyana getirmeyi başardım ve kendi web sitelerini kurabilecek kapasiteye getirdim(çok zor dimi
). Bu arkadaşlar benim hep iş alıp bitirip paraları yediğimi görünce iyice bir heves etmişler. Dolayısıyla üç beş kişi toplanıp ilçenin merkez kısmında müşteri aramaya başlamışlar 
Aralarından biri, birtane pastane kestirmiş gözüne. İşte yok burası zengin yeridir, isterler felan diye. 20 dakikalık 'sen git', 'hayır sen git' kavgasından sonra aralarından bir gönüllü pastaneye girmiş. İlk başta sohbet olsun diye(güya) sormuş bu pastalar ne kadar diye. Adam fiyat söylemiş. Hemen ardından web siteniz var mı diye sormuşlar. Adam 'valla elimizde bir tek bu çeşitler var' demiş
çocuk salak gibi kalmış tabi, ama orda çalışan bir kız gülerek hemen araya girmiş, demiş sitemiz yok sağolun yine de deyip yollamış çocuğu.O kadar çeneyle bu işe ısındırtmaya çalıştığım çocuklara, gelde şimdi webmaster olun diye öğüt ver
zaten herkes webmaster geleceğin tütün işçiliği gibi birşey olacak webmasterlık bırak tadını çıkarsın bilen bilmeyeni uzaklaştırmak lazım 
