• 15-08-2024, 23:56:47
    #1
    Aranızda benim gibi olanlar var mı bilmiyorum ama şaşırıyorum nasıl böyle biri olabilir insan?
    sevgi yok, düşünmek yok, acıma yok, merhamet yok böyle hiçbir şey kalmamış içimde. Az önce eskiden kendimden çok sevdiğim dayımın ölüm haberini aldım ailemden herkes hastaneye gitti ben hissiz bir şekilde sadece izledim.

    çok umursamaz, ruhsuz, duygusuz biri olmuşum gibi hissediyorum eskiden hiç tanımadıgım insanlar için bile üzülürken şimdi canım gibi sevdiğim insanlar için bile üzülemiyorum. Bu durumu yaşayan oldu mu?
  • 15-08-2024, 23:58:50
    #2
    profesyonel destek almanızda fayda var sanki hocam
  • 15-08-2024, 23:59:04
    #3
    Öncelikle başınız sağolsun. Maalesef yaşanan tatsız olaylar bizi bu hale getiriyor. Yalnız değilsiniz.
  • 16-08-2024, 00:10:57
    #4
    Selam olsun,

    Belki hatalı tanımlamalar yapıyorsunuz.
    Hatalı olmasının nedeni bu durumu sorgulayıp, memnuniyetsizliğinizi ifade etmeniz.
    Yazdığınız gibi olsa bu durumun sizi rahatsız etmemesi gerekir, üzerine cümle kurmamanız daha yerinde olurdu.

    Bazen üst üstte gelen aksilikler, kayıplar bazen de bir kayıp sonrası yaşanan travmalar bu şekilde bilinç altımızın bizi koruma refleksi olarak ortaya çıkabilir.
    Kendimden örnek verirsem eskiden ölümlerde yıkılırdım ama artık cenaze nerede olacak, hangi yoldan gideyim diye düşünüyorum.
    Bu o kişiye üzülmediğimiz, hissiz olduğumuz manasına gelmez. Hepimiz yaşanan problemlerle baş etmenin bir yolunu istemsizce buluyoruz.

    Bu o kadar sahici bir koruma duvarı ki uzun bir süre siz bile inanabiliyorsunuz hiç etkilenmediğiniz konusunda.
    Zamanla çözülme oluyor.

    Yazdığım gibi bunları dert ediyor, rahatsız oluyorsanız yaptığınız tanımlamalar pek üzerinizde duracak cinsten değil.
  • 16-08-2024, 00:21:36
    #5
    nazimduran adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    profesyonel destek almanızda fayda var sanki hocam
    Öneriniz için teşekkür ederim ama bu destek alarak düzecek bir konu değil.
    sinfurajans adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Öncelikle başınız sağolsun. Maalesef yaşanan tatsız olaylar bizi bu hale getiriyor. Yalnız değilsiniz.
    Galiba öyle bir süre sonra her şey sıradanlaşıyor
    serterefendi adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Selam olsun,

    Belki hatalı tanımlamalar yapıyorsunuz.
    Hatalı olmasının nedeni bu durumu sorgulayıp, memnuniyetsizliğinizi ifade etmeniz.
    Yazdığınız gibi olsa bu durumun sizi rahatsız etmemesi gerekir, üzerine cümle kurmamanız daha yerinde olurdu.

    Bazen üst üstte gelen aksilikler, kayıplar bazen de bir kayıp sonrası yaşanan travmalar bu şekilde bilinç altımızın bizi koruma refleksi olarak ortaya çıkabilir.
    Kendimden örnek verirsem eskiden ölümlerde yıkılırdım ama artık cenaze nerede olacak, hangi yoldan gideyim diye düşünüyorum.
    Bu o kişiye üzülmediğimiz, hissiz olduğumuz manasına gelmez. Hepimiz yaşanan problemlerle baş etmenin bir yolunu istemsizce buluyoruz.

    Bu o kadar sahici bir koruma duvarı ki uzun bir süre siz bile inanabiliyorsunuz hiç etkilenmediğiniz konusunda.
    Zamanla çözülme oluyor.

    Yazdığım gibi bunları dert ediyor, rahatsız oluyorsanız yaptığınız tanımlamalar pek üzerinizde duracak cinsten değil.
    Galiba haklısınız fakat dediğiniz gibi problemlerle baş etmenin yolunu istemsizce bulma yani bu şekilde bir yol bulmak doğru yol mu? Acaba yanlış mı yapıyorum diye düşünüyorum bazen
  • 16-08-2024, 00:36:44
    #6
    Aynı durumu babaannemin ve dedemin ölümünde de yaşadım herkes üzülüyor ağlıyor ama ben sadece izledim sadece üzülenlere üzüldüm kendimce iki farklı açıklama buldum belki o an şok yaşıyoruz ve duygusal olarak bir mana bulamıyoruz ya da ölümün de bir gerçek olduğunu zaten kabullendiğimiz için garip hissetmiyoruz.
    Ölene yapılacak hiçbir şey yok, zor ama gerçek.
    Başınız sağolsun.
  • 16-08-2024, 00:40:00
    #7
    Oluyor tabi. zamanla insan sertleşir.
    ben askerlikten sonra çok değişmiştim.