postmodern evren modelim

Merhaba arkadaşlar. sürekli yıldızlara bakıp saatlerce hayal kuran biriyim. ama hayalim gelecek hakkında aşk hakkında ne bilim dünyasal işler hakkında değil
sürekli kafamda bir şeyler canlanıyor. açıkçası anlatmaya da korkuyorum ama cesaretimi topladım anlatayım...

Öncelikle benim evren modelim din ve bilim iç içe. yada kültürel dinler tek tanrıcılık ve bilim üzerine

şimdi şöyle başlayayım;

Yıldızlar veya gezegenler neden çok uzak? sürekli bunu düşündüm. ben diyorum ki bu tamamıyla dinlerin anlattıkları ile bilim anlattıkları arasında ilişki var. dinler eski çağlardan geldiği için ve kökeni çok uzun zamanlara ulaştığı için eski bir bilimin arta kalanları olarak düşünebiliyorum. çünkü geçmiş medeniyetlerin hemen hemen hepsi gökyüzü ile bizim uğraştığımızdan daha fazla uğraşmıştır. örneğin tabletlerde hep yıldızlar ve konumları ile ilgilenmişler. veya tapınaklarını veya mezarlarını hep bu yıldız konumuna göre yapmışlar.
şimdi ben İslamiyeti burada ayrı tutmak istiyorum. çünkü günümüz bilimine en uygun kanıtlayıcı olarak örnek verebileceğim tek din. açıkça aslında her şeyi anlatmış.

Önce İslam dininin kavramlarına değinmek istiyorum;

1. cennet ve cehennem kavramları var.
2. cennetin ve cehennemi anlatırken betimledikleri kavramlar var
3. ölüm ve ruh var
4. mesafelere çok değinmiş
5. neden sonuç ilişkisine dayalı
6. araştırmacı olmayı öneriyor.

şimdi benim aklımdaki postmodern evren anlayışı şu şekilde gelişiyor;

yıldızlar ve gezegenler çok uzak. sanki ulaşamamamız için bu kadar uzak ve imkansız mesafelerde yaratılmış. biz samanyolu galaksisindeyiz. benim düşlediğim yani kafamda kurduğum fikir şu şekilde. samanyolu galaksisi insanlar için bir evren olarak düşünelim. islam dini bu evren içinde bu aşamada yer alıyor. aslında öbür dünya dediğimiz şey bu evrenin ta kendisi. milyarlarca yıldız ve gezegen var. insanlar öldüğünde ve mahşer kurulduğunda yine bu evren içinde olaylar gerçekleşecek. sadece boyut değiştirmeyeceğiz hızımız artacak ve formumuz değişecek. islamda nasıl, cenneti tabir ederken dünyanın 100 katı büyüklüğünde cennet vereceğiz bazılarına 2 katı büyüklüğünde bazılarına dünyanın 1000 katı büyüklüğünde en küçük cennet dünya büyüklüğünde diye tabir ediliyorsa samanyolu galaksisinde aynı şekilde tabir edildiği gibi dünya büyüklüğünde veya dünyadan çok büyük gezegenler var. benim düşüncem gökyüzüne baktığımız zaman gördüğümüz yıldız ve gezegenler bazılarımızın cehennemi olurken bazılarımızın cenneti olabilir mi?
uzak yaratılmasının sebebi onlara bu dünyadan ulaşamamamız olabilir mi?
islamiyetteki ölümden sonraki komşuluk hızlı hareket edebildiğimiz için bu gezegenler arasındaki komşuluk olabilir mi?
örnek vermek gerekirse jüpiter dünyanın ikiz kız kardeşidir. fakat suları siyanür havası sülfirik asitten yani orası bir kişinin veya bir kaç kişinin cehennemi olabilir mi?
ölümden sonra insanların dünyadan haber almak için yeni ölenlerin yanına gitmesi ve dünyadan haber sorması bu aslında onlarında dünyaya sınırlı erişimi olmasından kaynaklı olabilir mi?
biz samanyolu galaksisinde olduğumuz gibi başka galaksilerde de başka formlarda insanlar yada akıllı canlılar için oluşturulmuş olabilir mi?

yani sadece bir fikir. Siz ne diyorsunuz?

Güzel bir bilim kurgu filmi senaryosu çıkar burdan hocam.

aklımda daha nice sorular varda dinsiz ilan edilirim diye korkuyorum.

Maxigeyik kategorisi tam olmuş çünkü dinler tamamen insanların elinden çıkma. Haliyle herkes istediğini düşünebiliyor (Bu kadar net bir şey olsaydı kimse aksini iddia edemezdi)

yani ama islam dini tam kanıtlayıcı nitelikte düşüncemi. çünkü ben bilim islamsız islami bilimsiz yapamıyorum.

Cennet ve cehenneme güzel bir bakış açısı

teşekkür ederim.