Okul zamanı; vize ve finallerime yakın derdim ki bu sefer farklı olacak oğlum Semih. Bu sefer 3 gün kala başlarım çalışmaya.
(3 gün kalır)
Yauv son güne bırakmayacağım ki, 2 gün kala başlarım.
(kalır 2 gün)
Akşam çalışırım ya, hem yarın torbaya mı girdi? Çok zorlanırsam sabahlarım, hem sınav da öğleden sonra. Sınav gününün sabahı da çalıştım mı 2 gün eder yine.
(1 gün kalır)
.
.
.
Ve Risque sadece son günün sabahı biraz bakmayla sınava girer, koçlar gibi de kalır.

Şimdi özlüyorum o günleri. Bu kronik ders çalışmayı erteleme huyum yüzünden okulu 1 yıl uzatıp mezun olmuştum. Yapmayın canlar, benim dediğimi yapın, yaptığımı yapmayın. Yani, bunu yapmayın.