30 yaş geç mi

yolun ucunun nereye varacagini dusunmek beyhude bir cabadan ibarettir. sen sadece atacagin ilk adimdan yukumlusun. gerisi zaten kendiliginden gelir.
sems-i tebrizi

Eskiden anadolu liseleri 7 yıl idi. ilk okuldan sonra sınavla girilir sonra orta okul ve liseyi orada okurdun.
Yani sınavı kazanırsan ilkokul + Anadolu lisesi + üniversite okuyorsun.
ve ilk başladığın sene 1 yıl ingilizce hazırlık okuyordun. haftada 35 saat dersin 24 saati ingilizce.
Bizle başlayan bi çocuk hazırlıkta kalınca ailesi aldı. normal orta okula verdi.
biz zar zor geçtik. o çocuk için de " tüh bi senesi kayboldu" dedik.
Sonra biz zar zor bitirirken anadolu lisesini o önce düz orta okulu başarılı bişekilde bitirdi. sonra öğretmen lisesini kazandı.
üniversite sınavına o bizden 1 sene sonra girdi. biz anadoluda orta halli yerleri kazanırken o boğaziçi'ni kazandı.

yani 1 yıl kaybetmek bazen başka pek çok şey kazanmak olabilir.
Eski insanlara göre 30 gerçekten ileri bir yaş imiş. hem geneli maksimum 17-18 yaşına kadar okuyormuş hem de ortalama yaşam süresi 60'larda falan imiş.
şimdi zaten üniversiteden 22-23 yaşında mezun oluyorsun. üniversite okumasan bile lise mezunları arasından sivrilmek bile çok zor...

Ve aleyküm selam kardeşim. Kesinlikle çok yanlış düşünüyorsun. Ben geç girdiğim üniversiteyi bir de uzatınca yaş 30 oldu ve tek dersim kaldı, yani yeni mezun olacağım. İş yok, eş yok, askerlik yok ama hedefim var. Kendine bir hedef belirlemelisin, bu hayattaki amacın ne? İnsanlığa faydalı olmak mı, dünyayı güzelleştirmeye çalışmak mı, vadeyi tamamlayıp ölmek mi vs? Önce kısa vadeli planlar sonra uzun vadeli planlar. Şunu sakın ama sakın unutma, yaş sadece rakamdan ibarettir. Herkesin zamanı farklıdır. Çevrene bakıp moral bozmak yerine bu dünya için senden daha kötü durumdakileri düşünüp durumunu net belirle. Tabi bunları söylerken bir hamlede çıkıyor ama bu yazıyı sakin kafayla bir oku. Kal sağlıcakla.

Şu an en verimli olabileceğin yaştasın. Özellikle bu günden itibaren birşeylere sarılmaya ve zorlamaya bak. Bir işin ucundan tut ve işine yoğunlaş. Evlilik konusunda da 35 civarını geçme derim.

Ben 42 yaşındayım. Bekarım ve daha "çıtırım"
Para kazanmayı kafama takmadım ve 35 yaşına kadar kafama göre takıldım.
En az 3 ev parası yedim. Hiç bir şeyi kafama takmadım. Kendi paramı kazanıp günümü gün ettim.

Şu an dönüp bakıyorum da "pişmanım"

Verimli çağını geçirmeden bir işe sarıl. Hiç bir şey için geç değil. Şu an tam zamanı.

33 yaşına girdim ikinci üni bitiriyorum evlilik yok olmadı, ikili ilişkilerde fazla değer veriyorum hep tokat yiyorum , kendi hayallerimin peşinde koşuyorum eğleniyorum zorlamıyorum kendimi. Çok sevdiğim bir işim var severek yapıyorum ikinci üniversiteyide bunun için okuyorum. Geçen doktor kalp rahatsızlığı beyan etti gençsin dikkat et dedi, nere de bırakırsam bırakım şu fani dünyayı yapmak istediklerimi yapıp bırakacağım.



çok zibidilik yaptım çok para yedim pişmanmıyım bazen düşünüp fatih neden diyorum pişman oluyorum sonra iyiki yapmışsın *** içinde kalmadı diyorum .Oyuncak arabalarım var lakabım civciv :P arkadaşlarım öyle seviyor beni. Herkese civciv (oyuncak) hediye ediyorum çoçukluğumu hiç kaybetmedim. kendi halimde takılıyorum bu aralarda ev almak için çalışıyorum birde dalgıç olmak için.

Ölmediğin yaşadığın sürece hiçbir şey için geç değildir.