Doge düşünce neden herkes aşırı seviniyor?

Bu işi meslek olarak yapan insanlar %5-%10 artış yakalayabilmek için sabahtan akşama kadar grafikler üzerinde çalışıp coin hakkında analiz yapıyorlar. Fakat doge'nin sağlam bir projesi olmamasına rağmen tek bir tweet ile ütopik artış gösteriyor. Artarken de paralar diğer alt coinler den çıkıp doge'ye kayabiliyor. Buda tüm piyasayı olumsuz etkiliyor ve üzerinde çalışılan analizler, çizilen grafikler boşa gidiyor. Dolayısıyla bilinçli yatırımcılar sevmiyor doge'yi hatta dediğiniz gibi bir an önce batıp gitmesini istiyorlar.

Arkadaşlar her şeyden önce ne kadar Doge yatırımım olduğunu göstermek isterim


Görselden de anlaşılacağı üzere Dogecoin yatırımım yok Bundan dolayı düşmesi yada çıkması bana etki etmiyor. Zamanında 0.3 TL iken 1000TL yatırım yapmıştım, 0,5 TL olunca satmıştım yine bir fırsat daha kaçmış oldu ama problem yok alıştım Şimdi konuyu açma sebebime gelelim. Konuyu açma sebebim insanlarımıza anlam veremiyor olmam. Doge malum biraz düşüş yaşadı ve şu anda 4.75 TL seviyesinde ve bu forum da dahil her yerde sevinç naraları görüyorum. Dogeciler battı, noldu lan dogeciler, elin oğlu paranızı dolandırdı, oh olsun iyi oldu vs. Resmen dogeye yatırım yapanlardan çok, yatırım yapmayıp treni kaçıranlar daha çok fiyatını takip ediyorlar. Bu olanlar bana biraz çekememezlik gibi geliyor ve üzülüyorum gerçekten bu halimize. Belki bilenleriniz vardır zebaniler, kazanlar ve milletler hikayesini. Hakikaten o hikaye kadar Türkiye halkına yakışan çok az hikaye vardır sanırım. Milliyetçi görüşte bir insanım lakin gerçekten bizim kadar birbirinin kötülüğünü isteyen insan yoktur sanırım. Coin yatırımcılığında bile taraf tutuyoruz. Adam Dot'a yatırım yapıyor, Dot yükseldi mi "ne oldu dogeciler/adacılar" şeklinde yorum yada gönderi atıyor, öyle ki eminim bir çok insan kendi yatırım yaptığı coin hariç diğer tüm coinlerin batmasını istiyordur. Belki abarttığımı düşünebilirsiniz ama gerçekten bizim milleti bu şekilde görüyorum. Biraz birbirimize destek olmalıyız, birbirimizin dertleri ile dertlenip, mutlulukları ile mutlu olmayı öğrenmeliyiz diye düşünüyorum.