Kardeş dediklerimiz ve annelerimiz

Hayat neden böyle diye soran o kadar çok kişi vardır ki rutin soru haline gelmiştir bu soru. Ama kimse derinlemesine sormaz. Derdi olunca "hayat neden böyle" demeyi bilirler fakat mutlu olduklarında o soru falan kalmaz akıllarında. Bilmezler ki mutlu olunca, dertlerden kurtulunca Allah'a şükretmek gerekir. Hayat aslında öyle ya da böyle değil, sen ne yaparsan onun sonuçlarına katlanırsın. kimisi hayatı boyunca gün yüzü göremez, kimisi ise hayat boyunca istediği gibi yaşar. Bazıları annesinin babasının suçunu çeker, onlar fırsatları tepmiştir ve kötü durumda kalmıştır, evlatlarıda onların sıkıntısını çeker hayat boyunca. Ağaç yaş iken eğilir, başlangıçta nasılsan öyle devam edersin. Sonradan değişmek zordur. Değiştiğini gördüğünüz insanlar aslında değişmemiştir, kendini değişik göstermeye çalışıyordur. Böyle insanlardan kesinlikle uzak durun, iki yüzlüdür çünkü. Bir yandan eski davranışlarının etkisiyle davranır diğer yandan ise yeni kimliğiyle hareket etmeye çalışır.

Benim böyle sorunlarım yok, başlangıçta nasılsam şu anda da öyleyim, kimisine göre değişmişim. Ben değişmedim, onlar değişti. Eskiden yediğimiz içtiğimiz ayrılmayan; "kardeş" dediğimiz kişiler şu anda havalarından geçilmiyor, karıyla kızla geziyor. Ayda yılda bir aklına gelirsek MSN'den mesaj atıyor. Bumu kardeşlik ? benmiyim değişen ? Kesinlikle HAYIR. İnsan geçmişi unutmamalı. 2 günlük karıyla kızla 18 yıllık kardeşini bu kadar kolay satmamalı. Dile kolay, doğduğumuzdan beri beraberiz, beraber büyüdük, belki kardeşim değildi ama o derece yakındık. Ama ne olduysa sonradan oldu. Önceden bilgisayarımız falan yoktu, çocukken hep oyuncak oynardık birlikte. Arabalarımız vardı, otobüslerimiz vardı. Terminal kurardık, benzinlik kurardık ve akşama kadar oynardık. Misafirlik bitipte "oğlum hadi gidiyoruz" denmese sabaha kadar o oyunlar devam eder ve hiç sıkılmazdık. Arada birimiz mutfağa giderdik, diğeri oyuna devam ederdi. Mutfakta su mu içtik ? Bir tanede içeridekine götürürdük, o derece güzel bir bağımlılık vardı aramızda. Fakat ne zaman teknoloji geldi kopukluklar başladı. Birbirimizin yanına gittiğimizde kesinlikle hep bilgisayarlarda akşam edildi. Oğlum hadi gidiyoruz dendiğinde eskiden olduğu gibi üzülmez ve eve gideyimde bilgisayarımda bunu bende deneyeyim dercesine hadi annecim gidelim denmeye başlandı. Daha sonra Internet kavramı çıktı. Internete alışıldı, pek etkili olmadı aslında internet. Bilgisayar temel nedendi. Daha sonra kendini "aşk" denen kavrama adamaya başlayınca KARDEŞ unutuldu. 2 günlük kız için 18 yıllık KARDEŞ satılırmı ? Her gün o kızı görürken bizi 2-3 ayda bir görmesi doğrumu ? 40 yılda bir geldiğinde ise sevgilisi arayınca "kardeş kusura bakma gitmem lazım kız bekliyor" dediğinde "bizi kaç aydır görmüyon, 2 saat önce gördüğün biri için bize böylemi yapıyon" dediğimizde ise lafı değiştirip "kardeş böyle yapma, biz sana aynı durumda olsan böyle yapmazdık" dendi. Fakat ben o kadar çok aşk yaşadımki hiç aile içine yansıtmadım. KARDEŞ dediğim kişi geldiğinde kesinlikle aşk maşk kalmazdı. İsterse aşık olduğum kişi benim için o anda ölecek olsa, bana çok ihtiyacı olsa bile ben o anda bile "ben gidiyorum" dememe, durumu anlatır ve istiyorsan sende gel ya da bende gitmeyeyim derim. Kendimi övmüş gibi olmayım ama en az 30 kızla çıktım. Hiçbiri KARDEŞ dediğim kişinin önüne geçemedi. Aşık olduğum kişiler bile. Bizi doğuran bu yaşa getiren, her türlü imkanı veren annemle bir kızı eşit tutabilirmiyim ? o tutuyor, hatta kız annesi hakkında kötü yorum yaparsa bir anda annesine düşman oluyor. Var mı böyle birşey. Annem için hiç düşünmeden canımı veririm. O bize canını feda ediyor. Bize birşey olacak diye her anı korkuyla geçiyor. Çünkü onun kucağındaydık daha dün. Şimdi ise sokakta yalnız geziyor, kolumuza kız takıyor ve arabayla işimize gücümüze gidiyoruz. Her an onun duası bizle oluyor. "Evlat acısı" diye birşey duydunuzmu hiç ? Onu yaşamamak için o kadar çok ilgi gösteriyorki bize. Bütün anneler böyledir. En çok saygı duyduğum varlıklar yine annelerdir. Onun için kimsenin kimseye annesi hakkında küfür etmesine dayanamam. ANNEM benim için en değerlidir. Kimse onun yerini alamaz. Benim kalbimde 1. bellidir. 2. yi arıyorum. AŞK maşk hikaye, kimse gönlümde 1. olamaz. 1.liği 18 yıl önce annem rezerve etti ve hala orada. Annesini seven herkes bu yazıyı okuduktan sonra gidip annesini öpsün. İnanın o kadar sevinecektir ki yazınca anlatılmıyor. Size daha çok bağlanacaktır. Bir anneyi kırmak zordur, fakat onun gönlünü yapmak çok kolaydır. Size küsemez. Bir öpücük onlardaki tüm kırgınlığı geçirir. Onun yaşama amacı sizsinizdir. Ne kocasıdır ne de başka biri, onun yaşama sebebi sizsiniz. Siz olmasanız onun için yaşamın bir anlamı kalmaz.

Yazımda iki konuyu işledim
"KARDEŞLİK" ve "ANNELERİMİZ".

Anneler günü yaklaşırken umarım onlara müthiş hediyeler alırsınız diyorum. En azından o gün onu öpün ve ona sarılın. Sevgililer gününde aldığınız hediyelerin en az 10 katı güzellikte hediyeler alın.


Sonuna kadar okuyanlara teşekkür ediyorum. Yazımda yeri geldi kendi derdimi anlattım, yeri geldi annelerimiz hakkında yazdım. Lütfen duyarlı olalım. Kimse kimsenin annesine küfür etmesin, küfür edilenin yerine kendinizi koyun, o zaman bu küfürün aslında o kadar basit olmadığını anlayacaksınız, anneler gününde sizden iyi hediyeler almanızı bekliyorum annenize, üzmeyin onları, birer altın kalp taşıyorlar zira.

saygılarımla..

http://www.emrepolat.com/post/index/19/Hayatn-gizemi

anneler kutsaldır, geçen cumartesi kapının camını hiç düşünmeden eliyle kırıp hayatımı kurtaran annemdi. bileğinin kesildiğini bile anlamamış.
güzel yazı...

muhteşem bi yazı olmuş, yazının bazı yerleri yaşantımı gözlerimin onunden gecirtti, yaşadıklarına benzer şeyler yaşadım bende..

katılıyorum...

Mükemmel bir yazı .ancak şöyle bir kavreamdan yana değilim ''2 günlük kız için kardeş unutulurmu'' bu sadece bazı insanların yapısında var bence.Şahsen ben hayatımda hiçbirzaman 2 günlük bir ilişkiye girmedim ev gerçekten sevmediğim hiçbir insanla ilişki yaşamadım.Hayatımda 2 kez sevdim birinde çok büyük aşktı bu.Ama insan aşık olunca farklı oluyor tabi.İster istemez anne kardeş eş dostunu umursayamaz ve bazende kırabiliyor.AMa yazının geneline katılıyorum.

2 günlük kız derken; isterse 10 yıldır çıktığın kız olsun, isterse 50 senedir çıktığın kız olsun, bence değişmez. o kızla 50 senedir çıkıyorsun da; kardeş dediğin kişi senin 70 senelik kardeşin demek istediğim buydu. Çok büyük aşklar yaşadım. kendimden çok sevdim fakat kardeşim dediklerimden ve anne-babamdan çok sevmedim.

okudum gidip annemi öptüm
gerçekten güzel yazı olmuş ..

bu arada hediye ne almayı planlıyorsunuz, bizim için fikir olsun

ben gelin alacaktım ama olmadı, reddedildim serseriymişim