Çavuş olmak yerine göre zor zanaat. Ben çok ceremesini çektim. O kadar rahat olmama rağmen, çok defa başkalarının hataları yüzünden dayak yedim. Eee üst ast meselesi değil mi, benim üstüm bana bende benim altıma aynı tepkileri verirdim, ama şimdiye kadar fiili müdahele kesinlikle yapmadım. Her ne kadar onlar yüzünden dayakta yesem, gidip o kişilere sadece sözlü olarak biraz yüksek sesle tabi

uyarıda bulundum.
Ha işe yaradı mı? Hayır, gene yaptılar gene dayak gene fırça.
Bu dayak konusunda tek bir sebep vardı, ve aynı sebep yüzünden sürekli tokat yerdim. O da sigara izmaritiydi

Üstelik ben ikmal yazıcısıydım, yani karargahtan hiç çıkmazdım. Ama bölüğümüzde çvş az olduğu için kıdemli olarak beni bölük çvş`u yaptılar. Ne oldu sonra her askerin hatası bana patladı. Adam koğuşta sigara içmiş, yere atmış izmariti. Bölük Astsb. teftiş sırasında görüyor, çağırın Blk. Çvş`unu diyor.
O ben oluyorum tabi, karargahtan çıkmayan adam. Gidiyorum yanına emredin komutanım? Bu ne hal çvş. yerde izmarit var. Bilgim yok komutanım. Çattt osmanlı tokatı. Sen blk. çvş`u değilmisin? Evet öyleyim diyorum. Ne demeye kontrol etmiyorsun? (Bakın burda not düşeyim, ne olursa ne olsun, hiçbir zaman komutanlarınızla sözlü tartışmaya girmeyin, hiçbir zaman haklı çıkmazsınız. Her zaman her konuda onlar haklıdır. Tabi bu benim yaptığım yerde böyleydi. Diğer yerleri bilemeyeceğim)
Ben şimdi o komutana cevaben, komutanım ben mesai saatine kadar karargahtayım hiç çıkamıyorum ki askerleri teftişe gidebileyim. Ama hiçbir zaman demedim, çünki sonuç teşkil etmiyor. Adam tatmin olmuyor. O gene bildiğini okuyor, kuralları sayıyor sana, sen blk.çvş`sun askerden sorumlusun vs vs. ama işte yapamıyorsunuz.
Uzun lafın kısası böyle arkadaşlar.