biçok kişiye garip geliyor bu ama ben 15-20 yaşlarımdayken sırf vakit geçirmek/gezmek için bizim buradaki devlet hastahanesine giderdim.o ara zaten saglık sorunlarım yüzünden hasta olarakta sürekli oradaydım.saglık sorunum olmadıgındada gitmek insanlara garip geliyordu haliyle.neyse işte çok vakit geçirirdim orada ve öyle şeyler gördüm ki,insanın ne akıl saglıgı kaldırır bagzı şeyleri ne kalbi...acıdan duvara kafa atanlar,ölmek için yalvaranlar,neler neler var...tabiki biçok önemli meslek var ama bu yüzden,bu hayatda en çok sevdigim,saygı duydugum meslek saglıkcılardır.o ortamda bulunmak yani sürekli olarak bunları görmek çok zor gerçektende.bu durumda olan hastaların ben böyle bi hakkı olmasından yanayım.adamın günleri sayılı,artık ilaçlar acısını azaltmıyor,kurtulma ihtimalide yok herkes biliyor bunu.o zaman acı çekmesin...yani allah kimseyi o duruma düşürmesin ama ben o durumda olsam ; günlerce acılar içerisinde ölmeyi beklemektense bi anda,acısız ve rahat bi şekilde olsun isterim.