İntihar eden doktorun mektubu!...

Haber kaynağı:


İntihar vakalarında ilk akla gelen iflas, geçimsizlik, büyük borç, işsizlik vb şeyler geliyor. Paylaştığım haberdeki mektup detayı beni çok etkiledi. Haberdeki mektup detayını okurken ara sıra ruh ikizimi görmüş gibi oldum.

Maalesef çok çirkin, çok kirli, iki yüzlü ve yüzsüz bir hayatın içinde yaşıyoruz. Küçük menfaatler için hayatı birbirimize zehir ediyoruz. hayat çok hızlı geçiyor ama birçok güzel duyguyu ıskalıyoruz.
Hayatta mutlu olmak için birçok şey vardır ama bizler matrixteki köleler gibi delicesine çalışıp ömür tüketiyoruz.
Yaşadığımız onlarca yıl ömrün çoğu saçma sapan iş akraba arkadaş çevreleri içinde, saçma sapan ilişkiler yumağı içerisinde geçiyor.
Ne kadar yüzsüz ne kadar arsız ne kadar umursamaz biriysek; bir çirkinliklerden o kadar bihaber yaşıyoruz. saygı olmadan, sahte sevgiler, ve sahte arkadaşlıklar içinde...

İnsan ne kadar duyarlı ve hassas yapıya sahipse, bu çirkinlik dünyasından o kadar olumsuz etkileniyor. Başkalarının umursamadığı toz duman misali hayat pisliğinden ruhu hastalanıyor.


Birçok insanın ölümüne şahit oldum ama açıkçası beni en çok etkileyen buydu. Hayatta iyi güzel olan şeyleri farkeden, koruyan, korumak ve açoğaltmak isteyen çok az sayıdaki insandan birisi..

Hani bir söz vardır, O İYİ İNSANLAR, O GÜZEL ATLARA BİNİP GİTTİLER.
Özetin özeti bu genç doktor arkadaşın intiharı maalesef tam olarak böyle bir şey...

böyle bir şeyden kendimi öldürecek olsam tek gitmem

Haklı Allah rahmet eylesin

Bireyselleşme arttıkça bu olaylar artacaktır. Özgürlük adı altında toplum parçalanıyor aslında. Postmodern özgürlük anlayışı insanı toplum içinde yalnızlaştırıyor. Bunların hepsi toplumsal sorunken hiç bir sosyolog çıkıp konuşmuyor.

Sosyologlar da contayı yaktı..

(...)

Dünyayı kötü hale getirenler hep insanlar. Halbu ki o kadar güzel şey varken bu hayatı çirkinleştiren bizleriz. Herkes birbirini kıskanır çekemez olmuş. Kimse kimseye katlanamıyor. o kadar haklı ki bir çok kişi hep menfaat içinde. Gelip geçici şeyler için tüm kötülükleri yapıyorlar. Eskisi gibi arkadaşlık akrabalık bile kalmadı.

Popüler kültür, kölelik şeklinde çalışma, aynı tv şovları ile eğlenme gibi tüm toplum hemen hemen aynı şekilde davranıyor. Ancak aile içinde sofrayı kaldırmak, tv kanalı seçmek, giyim tarzını seçmek gibi en basit konularda bile insanlar fikir ayrılığına düşüyor. Aile içinde bile herkes biribirine tamizlik, inanç, siyasi-ideolojik eğilim konularında dahi muhalif oluyor.
Dindar aile, sosyalist aile gibi aynı görüşü payşaşan insanlar bile fikir ayrılığına düşüyor.
Tüm bunların sonucu olarak da bireyselleşme yaygınlaşıyor. Önce insanlar biribirini yargılıyor, yadırgıyor, eleştiriyor. Daha sonra herkes birbirinden bu nedenlerden dolayı uzaklaşıyor.


**************

Dedikodu toplumuyuz diyebilirim. Bu toplumda kurulan sosyal guruplar bile bireyselleşmenin kötü sonuçlarından etkileniyor.


A B C kişileri bir araya gelince D kişisinin dedikodusunu yapıyor, yadırgıyor.
B C D kişileri bir araya gelince A kişisinin dedikodusunu yapıyor, yadırgıyor.
C D A kişileri bir araya gelince B kişisinin dedikodusunu yapıyor, yadırgıyor.