Şehir boğumlara uğratacaktır sizi.Öyle bir an gelecektirki yol geçen hanında dönmüş olacaktır sokağınız.ve artık gece balkon önü beklemeleri.yada nerden çıktığı belli olmayan bu yıldız senin bu yıldız benim...Hadi çocukları geçtik..Onların milyonlarca oyunu var..3 tane taş ver sokakta akşama kadar oynarlar..Hadi onlar çocuk şeker verirsin ağlamaları kaybolur..Yada gün boğumunu hissettikleri vakit koşarak eve gelırler bıraz anneye yakarış ve meyve suyu yada çıkolatayı kapmış olurlar..

Boğulacaksınız dedimya..Hiçbir kurtarış hazır gelmeyecek..Siz Düşünüp Taşınacaksınız..Ama asla bir yol bulamayacaksınız..Atılan her bir taşta onun sesini çizilen her bir duvarda onun izlerini görür gibi olcaksınız..EN SON rüstem amcanın maerketi önünde onu 3 saat beklediğiniz gübü hatırlayacaksınız..Yada babasından kaçarken ayagınızın takılıp düştüğü hiçbirzaman yanmayan ve arıza şikayetleri ile uğranmayan sokak lambası..

Düşünüp taşınacaksınız..

Ancak bir yol bulamayacaksınız..Aynaları kırmakta istemeyeceksiniz anne bağırışları arasında..Gidip gelip kendinize bakacaksınız..Ve daha doğrusu balkondan atmak yerine kendinizi siğaraya boğacaksınız..


Bence hiç Düşünüp Taşınmayın..


Alın bavulunuzu hiç vakit kaybetmeyin...

Düşünmeyin...Hemen taşının..