4 Senedir pankreas kanseri ile mücadele eden canım babam dün gece mücadelesine son vermiştir.
Alıntı
İnsan, bu dünyada kalmak için yaratılmadı. Ölüm bir köprü gibidir. Sevgiliyi sevgiliye kavuşturur. Ölmek, felaket değildir.
Öldükten sonra başına gelecekleri bilmemek felakettir. Ölülere, duâ ile, istiğfâr etmekle, onun için sadaka vermekle yardım etmek, imdâdlarına yetişmek lâzımdır.
Ne yapılacaksa biran önce yapılmalıdır. Dinimizde 40.gün 52.gün diye bir şey yoktur. Bunlar Hıristiyanlıktan geçme batıl inançlardır.
Resûlullah buyurdu ki: “Ölünün mezardaki hâli, imdâd diye bağıran, denize düşmüş kimseye benzer.
Boğulmak üzere olan kimse, kendisini kurtaracak birini beklediği gibi, meyyit de, babasından, anasından, kardeşinden, arkadaşından gelecek bir duâyı gözler.
Kendisine bir duâ gelince, dünyanın hepsi kendine verilmiş gibi sevinmekten daha çok sevinir.
Allahü teâlâ, yaşıyanların duâları sebebi ile, ölülere dağlar gibi çok rahmet verir. Dirilerin de ölülere hediyesi, onlar için duâ ve istiğfâr etmektir.”
Allah günahlarını affetsin babam.
Seni çok özleyeceğim.
Allah rızası için dualarınızı esirgemeyin,
Foruma 1-2 hafta tek tük girebileceğim.
Sevgilerimle...
