Arkadaşlar dün gelen acı haber ile hemen burdan karşıya gittik. Şişli etfal hastanesinde dedem yoğun bakımdaydı. Yaklaşık 2 saat sonra acı haberi aldık.
Babamın hayatında ilk defa ağladığını gördüm. Keza amcalarımda öyle. Allah kimseye böyle bir acı yaşatmasın.
Kendisi dünya iyisi bir adamdı. Mahallesinde birisi ölse ve tanımasa bile yasin okurdu. Her sınavlarımdan önce banada yasin okurdu. En büyük isteği benim okumamda. Gerekirse ceketimi satar seni okuturum diyordu. Yeterki üniversiteyi kazan diyordu.
Dün 1. kattaki evin camından aşağı düşmüş. 3 metre yüksekliğinde bir yer. Kafa üstü düştüğü için beyin kanaması geçirmiş. tüm çabalara rağmen kurtarılamadı. Dün onu hastanede kanlar içerisinde gördüğümde bende gözyaşlarımı tutamadım. Dün gecede kendisine otopsi yapıldı. Babaanneme falan söyleyemedik.
Bu kadar iyi bir adam hayata gözlerini yumdu. Ama vasiyetide benim okumamdı. İnşallah bende onun vasiyetini yerini getirip mezarına üniversite diplomamla gideceğim.
Teşekkürler arkadaşlar. Hala olayın şokundayım. Sanki şimdi birri beni rüyadan uyandıracak gibi. 76 yaşındaydı dedem ve ne kalbi ne şekeri ne tansiyonu hiçbirşeyi yoktu.
Başın sağolsun hocam, günü gelmişse isterse 26 yaşında olsun hocam ne şekilde olursa olsun hakkı rahmetine kavuşuyor. Mekan-ı cennet olur inşallah.
Aklıma rahmetli dedem geldi, şimdide olsa herkes onu över rahmet diler; inancıyla elinde Kitabıyla gitti. Galiba annem babam bile beni bu kadar sevmemiştir..
Allah kalanlara uzun ömür ve sağlık sıhhat versin. Amin..
