Dostlar çok üzgünüm inanın.. Bilenler bilir, benim annem babam ayrı. Babamı 4 yaşından beri zaten görmüyorum. Ben dedemi babamın yerine koymuştum. Dededen çok fazlasını yaptı benim için. Çocukluk dönemlerimde cebime hep para koyardı erkek adam parasız gezmez derdi. Var dediğimde bile olsun bu da dursun derdi, rahat etmezdi içi. Gece gezmesine gittiğim zaman bile nerede bu oğlan neden hala gelmedi diye haneye sorup dururdu. Uyumazdı ben gelene kadar gece 3 bile olsa.
Hastaneye çocuğunu muayeneye getiren bir bayanın benim ağladığımı görünce teselli ettiğini hatırlıyorum. Hiç tanımadığı birine o duyguyu hissederek beni teselli etmesini hiç unutmayacağım.
Bu satırları yazmadan önce sakindim ama yine gözyaşlarımı tutamıyorum.. Evin her köşesinde onun hatıralarını görünce dayanamıyorum..
Çok zor olacak ama alışacağım, yapacak birşey yok. Aslında alışırım diye korkuyorum, çünkü onu unutmak istemiyorum..
Çok özleyeceğim çok..
Canımın içi dedeciğimi kaybettim.
65
●1.137
