Küçüklüğümde, rahmetli babam, arabayla seyehat ettiğimizde mutlaka Neşet Ertaş'ın parçalarından açar, biz de çocuğuz malum, daha hareketli parçalar istiyor, babama "yaa baba birazda hareketli parçalar dinlesekya, ne anlıyorsun bu adamın şarkılarından" diyorduk kardeşimle birlikte.
O zaman bize sadece "daha anlamazsın oğlum, hele biraz büyü, yaşın ilerlesin, o zaman anlarsın neden Neşet Ertaş dinlediğimi" derdi.
Yaş ilerledi, hayat yordu, anne baba göçtü, Neşet Ertaş her vurduğunda sazın teline, titreyen sadece sazın teli olmaktan çıkıp, Ertaş'ın değimiyle gonul telinde, çok derinlerde hisleri de titretti.
Aynı babamın dediği gibi olmuştu, Neşet Ertaş'ı anlamaya başlamıştım. Babamı da...
Allah mekanını cennet etsin. Rahmetle anıyoruz.