Yalnız Yaşamak ve Özlem

Bugün 20 yıllık hayatımda ilk kez tamamen yalnız yaşamaya başladım.
Valla ne yalan söyleyeyim ailemi biraz özledim.
Özellikle gün içerisinde canım annemin yaptığı o güzel yemekleri, kokusunu varlığını özlüyor insan.
Üniversite + iş için geldim aslında biraz güzel bir tecrübe olacak benim için ama sanki bir şeyler eksikmiş gibi geliyor.
Saat 00:12 ben bir şeyler atıştırdım ve şu an sitemle ilgilenip zaman geçiriyorum
Siz neler yapıyorsunuz R10?

Saati siz yazınca farkettim Alışırsınız hocam

Eşimle yaşıyorum ve belirli zorlukların üstesinden gelebildik. Eşim ailesini sildi. Aile evinde haftada 1, 2 kalıyorum. Kimseye hesap vermeyen asi bir ruha ve bilince sahibim. Evimi geçindiriyorum ve bu yönden mutluyum. Toplumsal normların etkisinde kalabilecek bir insan hiç değilim.

Biraz sıkılacaksın bunalacaksın. Bazen vazgeçmek gelecek aklına. Kendine bir yaşam kurabilmek için dayan, inşallah her şey gönlünce olur.

Depresyona girdim sanırım pizza kola Kore dizisiyle atlatmaya çalışıyorum..

Atmayın işte o oku
Şimdi az sonra işleri bitirir abur cubur koyar bir film açarım aylardır hiç bir şey izlemiyorum

Arabada gelirken kendime söz verdim.
Her şey bittiğinde oraya dönen kişi ile şu an oraya giden kişi asla bir olmayacak.

Ailemden ilk ayrıldığımda bende senin gibi duygular içindeydim ama insan alışıyor mecbur

4 yıl arkadaşlarımla yaşadım son 1.5 senedir de kız arkadaşımla yaşıyorum aile evinden her türlü daha güzel hocam tadını çıkar

Alakasız ama aklıma bu sahne geldi


https://youtu.be/CmDQBAwMIT4