şuan üniversite 2. sınıf okuyorum.
ilk okula yazıldığım zaman ilk kez evden ayrılıyordum ve o dönem ciddi manada maddi sıkıntılar yaşıyordum.
babam tek başına çalışırken hem kardeşimi hem beni okutuyodu ve okula sıkıntılı şekilde yazıldım yazıldıkdan 1 ay sonra babam işden çıkarıldı
ve 3 ay içinde 3-4 kere işe girip çıktı ama 3 ay işsiz gezdi kış vakti idi borç içinde yüzüyoduk
laptopum yoktu internettende çalışamıyordum ama önceden bazı sitelerim vardı hepsini satıp hem kendi hemde aileme para gönderdim okuyorken.
çok şükürkü ara dönemde babam iş buldu şubat sonunda laptop aldım kendime
laptop geldiği gibi çalışmaya başladım.
hala çalışıyorum ve inan okudum ilk 3 ay harici ailemden hiç bir zaman para almadım halada almıyorum aksine para gnderiyorum bu sene kurban parasıını bile ben verdim.
yani hayatımın en zor dönemini üniversiteye başladığım ilk dönem yaşadım.
bu arada senin gibi çalışkan birisi idim yani derslere zaman ayırmasamda 3.50 ortalama ile ilk senemi bitirdim.
şimdi hala çalışıyorum hala aileme yardım ediyorum ve hala okuyorum bu sene son.
belki en az senin kadar stres üzüntü yaşadım ve iki sene içinde en az 5 kere hasta oldum ve sadece birisini ailem bildi şuan bunu yazarken hastayım
yani hani insanı askerlik adam eder derler ama ben şuan bir aileye bakacak kadar yetişkin bir kişiliğe sahip olduğumu düşünüyorum.
yani gurbetde üniversite okumak özellikle zorluklar çekerek okumak bi insanı değiştirir.çocukluk duygusunu unutturur başka birisi yapar...