Akciğer hastalığı

Son günlerde yaşadıklarım;

Kardeşim şimdi sana başımdan geçenleri uzun uzun anlatayım, belki birilerine ders olur, belki de ben rahatlarım. Aylardır bende bi öksürük vardı. Hani böyle “grip geçer” diye sallarsın ya… ama geçmedi. Sabah uyanıyorum, boğazımda sanki çimento var. Balgam geliyor ama öyle normal balgam değil, resmen zift gibi. Simsiyah. Üstelik kokuyor, içimden leş gibi bi şey çıkıyor resmen. Gittikçe nefes almak zorlaştı, yürürken bile göğüs daralıyor. Ateş var, gece terliyorum, halsizlik diz boyu.
Neyse doktora gittim, direkt Avelox verdiler. 5 gün içtim ama her gün sanki ayrı film gibiydi. Balgam rengi beyazladı tamam, koku da biraz hafifledi ama öksürük durmadı, ateş hâlâ var. Üç tane Parol içtim, ateş hâlâ inadına yukarıda. Nefes almak bile efor istiyor, böyle içinden boğuluyormuşsun gibi oluyorsun. Bi de nefes verirken sanki içim yanıyor, öyle tarif edeyim.
Bir yandan inşaatta çalışıyorum. Toz, kir, pislik zaten içinde yüzüyorum. İlaç işe yarıyor mu yaramıyor mu belli değil, ama ekmek parası… Çalışmak zorundayım.
En fenası ne biliyor musun? Bu kadar şey yaşıyorum, gidiyorum doktora, bana bir tanesi bile çıkıp demiyor ki “sigara içiyor musun kardeşim?” Yani senin akciğerin *** gibi olmuş, adam sormuyor bile. Böyle ilgisizlik görmedim. Ezbere yazıyorlar antibiyotiği, “hadi yallah.” E ben de dönüp YouTube’dan, forumdan kendi kendime araştırıyorum, ne var ne yok öğrenmeye çalışıyorum.
Ama işte o kötü koku yok mu… o nefes darlığı… yemin ederim sigarayı bıraktım onun yüzünden. Zaten ciğer zor çalışıyor, bi de sigara çekince resmen ölüm gibi geliyordu. Midem bulanıyor, boğuluyorum sanki. “Sigara içemem artık” dedim kendi kendime. İyi ki de bırakmışım. İlk günler elim cebime gitti ama sonra o balgam kokusu, o öksürük her şeyi hatırlattı. Şu an o lanet şeyi ağzıma bile sürmüyorum.
Şimdi tomografide fibrotik doku falan dediler. Yani geçmişte zatürre olmuşsun, akciğerde iz kalmış, vücut onu atmaya çalışıyor diyorlar. Belki apse var diyen de oldu. Biri bir şey diyor, öteki başka şey. Tam olarak kimse net bir şey demiyor. “Zamanla geçer” kafasında herkes. Benim derdim ne zaman geçeceği değil, nasıl geçeceği!
Neyse, işte böyle. Yaşadıklarım bana çok şey öğretti ama en önemlisi: Sağlık gerçekten şaka değil. Sigara içen varsa hâlâ, vallahi billahi o nefes daralmasını yaşadığında bırakacaksın ama iş işten geçmiş olacak. Ben ucundan döndüm gibi hissediyorum. Umarım kimse bu kadar çile çekmeden fark eder bazı şeyleri.