GreedMedya adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Bende serüvenime çok küçük bedellerle başladım. Bir sabit gelirim ya da B planım yoktu. B planım olmadığı için ve cebimdeki tüm para $1000 dahi etmediği halde 11.5 saatlik uçak yolculuğunu ticarete çevirdim. İnmeyi ve indikten sonra insanları tanımayı beklemedim. Çünkü zaman benim için uçağa bindiğim anda başlamıştı ve 11.5 saat su gibi akıyordu. Cebinizdeki paraya güvenerek yurt dışına gidemezsiniz. Güvendiğiniz şey cebinizde para olmaması olmalı. Bu bilinç size dibe vurup zıplama etkisi veriyor. Bazı insanlar tamamen dibe vurana kadar hareket edemezler. Ancak, çoğu insan, tamamen dibe vurduktan sonra o sıçramayı yapmak zorunda kalır. Bu zorundalık sizin yaşam motivasyonunuz. En azından yurt dışı için bu şekilde. Çünkü çevrenizdeki hiç kimse sizi kurtarmayacak. Bir yerde başınıza bir kaza gelse dahi, birileri gelip elinizden tutmayacak. Hayatı doğrudan zor modta başlatıyorsunuz. Ve bu zor modu başarabildiğinizde, başaramayacağınız hiçbir şey kalmıyor. Kendinize sadece şu soruyu sorun. "Artık gerçekten burada kalmaya tahammül edemiyor muyum?". Bir şeyler sizi gece uyuyamaz hale getirdiğinde, o uçağa biniyorsunuz. O yolunda bir geri dönüşü yok. Öyle ya da böyle, başaracaksınız.
