Bugün gariptir, dışarı çıkacağım sırada babam; "bir iş bul çalış, sabaha kadar bilgisayarın başında durmakla olmaz" dedi.
(Kendisine herhangi bir maddi yüküm yok. Gerek akademik teknik resimler çizerek, gerek piyasaya ufak tefek iş yaparak kendimi zar zor da olsa döndürüyorum. Yeri geliyor sigaram olmuyor yine de "26 yaşındasın adama yük olma, paran varsa içersin yoksa g*tüne bakarsın" diyorum
konuya evin maddiyatı hakkında ek bir parantez açayım, hanede tek yaşayan evlat benim, ev kendimizin ve babam memur)
Bilgisayarın başında oyun oynamadığımı, iş kovalayıp, kendimi geliştirmek için bir şeyler yaptığımı biliyor. Buna rağmen böyle bir tutum sergilemesi beni şaşırttı. Şaşırttı diyorum çünkü babam klasik kafadan uzak, destekleyici yapıda olmuştur.
Artık herneyse...
Durup dururken iş konusu ne alaka. Acaba evde kira vermeden kalıyorum veya girdiğim duş mu gözüne batıyor? Dönüp sorduğum da ise çevremde doktora bitirmiş işsiz var gibi gibi cevaplar aldım. Bende bilgisayarımı ve bir iki parça üst baş alıp çıktım. Nereye gittiğimi sorunca iş bulmaya gittiğimi bulunca döneceğimi söyledim.
Şahsen biraz uzakta kalıp kafamı dinlemek istedim bu süreç 1-2 günde olabilir belki uzun zamanda alabilir açıkcası kafam biraz tabiri caizse 56.
Konuyu direkt olduğu gibi aktardım, öncesinde veya sonrasında hiç bir sorun yoktu. Uzun zamandır zıt gittiğimiz görüş bile yoktu. Bir baba olmadığım için baba gibi düşünemiyorum. Fevri mi davrandım? Babam haklı mı? hata mı yaptım?
Sabırla okuyup dert ortağı olduğunuz için teşekkür ederim. Gönlünüzce güzel olsun herşey. İyi sabahlar dilerim 🌹