Dışarıya çık, bir ağacın yaprağını kopar, her hangi bir yere otur, yaprağı avucunun içine al, onu (Hisset, kokla, dokun, okşa) hayatın bir doğum dan ibaret olmadığını ve de para denilen yapay durumun sadece yine bizler tarafından medeniyet çerçevesinde çıkarıldığını anımsa, intihar eden insanları, Deprem de ölen insanları anımsa, gittikleri hiçlikleri anımsa (Dokunmak, hissetmek, okşamak, Duygu yaşamak) onlar için imkansız olarak anımsa. Kısmi zaman dilimini böyle geçir, ardından etrafa bak ve de şu sözleri söyle : (Ben yaşıyorum. Ben yaşıyorum. Ben yaşıyorum.)
İçine daha evvel hiç denk gelmediğin ve de hiç bilmediğin belirsiz bir duygu gelecek, o duyguya ben şu ismi verdim : (Yaşamın özü, Ölümün körlüğü)