27 yıllık hayatımda real hayatta çok fazla insana yardımcı oldum. Ancak maddi durumumum kötüleşmesi.
Manevi ruh halimin zaman içerisinde değişmesi ile yakınlarım ve çevremdeki insanlar benden uzaklaşmaya başladı.
O yüzden dolayı kendimi biraz yalnız hissettiğim dönemler oluyor. Genelde ayda 1-2 sefer dışarı çıkıyorum oda markete veya pazara gidersem.
Son bir kaç senedir yerim yurdum r10.net oldu, herkese değerli yorumları için çok teşekkür ederim çok sağ olun
Kafa dengi 1-2 arkadaş ve aile yeterli
dostun 5i geçmesin yeter. gerisi tırıvırı
Fazla insan vakit kaybı tek başına da her şeye koşuşturmak mümkün olmuyor bence dengelisi kaliteli, az ve öz bir çevreyle ilerlemek
İkisi de orantılı olmalı. Eskiden tanıdıklarımı bazen çarşıda görüyorum. O kadar sosyaller ki gereğinden fazla vakit kaybediyorlar. Şu sıralar biraz tek takılıyorum. Bu sayede bilgimi kat kat arttırdım. Arayıp soran, rahatsız eden biri olmadı. Özetle odaklanma konusunda bir rahatlık geldi. Ne çok yalnız olan ne de çok sosyal. Haftada 2 - 3 defa buluşsanız kafi bana kalırsa.
1 kurt, bir sürü fedai en idealidir.
Aile ve sana çok yakın olmayan bir arkadaş yeterli
Kendimden örnek vereyim yanlız olmak yeri geliyor çok iyi oluyor yeri geldiğinde gerçekten depresif oluyor. 1-2 Arkadaş varsa yeterli fazlası zarar hocam. bende o'da yok
Ticaret yapıyorsanız geniş çevre gerekli
Kafanıza takılan şeyi anlayamadım. Sizi bu soruya iten etken bir aile baskısı mı yoksa arkadaş çevresi mi?
Kendi kararınıza göre hareket edersenizdaha mutlu olursunuz. Kendi kararınızda yanlız başına hayat sürmek ise ( eş dışında

) bunu yapın. Diğer türlü ben açıkçası kaliteli yanlızlığı arkadaşlığa tercih ediyorum. Hee, bu demek değil ki asosyal bir insanım. Hayır, gayette sosyal biriyim ama çevremde onlarca arkadaşım yok. Diğer türlü onlarca arkadaşa ayıracak vaktim yok.
Şunu unutmayın, insanları mutlu olduğu yerde bırakmayı öğrenirseniz sizden alası olmaz.
1 bile gayet büyük bir sayı. İnsan ömrü 1000 sene falan olsaydı geniş çevre diyebilirdim ama bu kısacık ömürde fazladan tanıyacağınız her bir insan ömrünüzden giden ciddi bir vakit demek. Hiç gerek yok.
Ortası hocam 1-2 arkdaş yeterli fazlası iyi olmuyor deneyimle sabittir
Bir elin parmağı kadar arkadaşın dostun olsun yeterli, fazlası zararlı, hem vakit kaybıydı hem tantanasıydı adamı deli ediyor.
Eskiden daha fazla insanla tanışıyor olmanın iyi bir şey olduğunu düşünüyordum. Yaş ilerledikçe ve insanların artık ilişkilerini dostluk/arkadaşlık niyetinden çok menfaat temelinde kurduğunu gördükçe yalnız kalmanın doğru tercih olduğunu düşünüyorum. Bu tamamen içine kapanıp yalnız kalmak, dışarıya kendini kapatmak değil. Varsa 1-2 samimi dostluğun ve kendinle vakit geçirmeyi de becerebiliyorsan daha fazlasına ihtiyaç yok. Bu devirde ne kadar çok insan, o kadar problem.
Ben yalnızlığı seviyorum, arada bir olsa güzel olur ama sürekli kalabalık bana sıkıcı geliyor..
İş hayatında kesinlikle geniş çevre şart. İyi bir network ile uzanamadığınız alan olmaz. Ortamlarda tanıştığım kendimden bahsettiğim kişiler sayesinde az ekmek yemedim

Birde kendi işten ayrı sosyal hayatınız var burada dengeyi iyi korumak gerekiyor. Çok insandan huzur gelmez. Her gün farklı kişilerle takılan ve günlerini kafelerde boş boş konuşarak geçiren insanlardan pozitif anlamda bir şeyler almanız mümkün değil.
Az insan çok huzur. Bir kaç sağlamdostunuz olsun ayda yılda bir takılın edin en güzeli
arkadaşlar bir birinden hiç bir şey saklamıyorsa ve bazı sinir noktalarında ayıp olmasın diye susuyorsa
beraber olduklarında zaman kaliteli geçeceğini düşünüyorum.
birkaç tane yeter de artar
Sayıya takılmam ama kaliteli insanlarla takılmayacak isem tek takılmak daha iyi gereksiz kalabalığa lüzum yok
benimki tam olarak ikiside degil sanırım.genel olarak yalnız olmayı seviyor gibi görünsemde,kalabalık ortamları filan çok severim.sohbeti,muhabbeti,insanlarla vakit geçirmeyi severim.ama bendeki fark şu,bu insanlar hep yabancılar olur.tanıdıklarla sürekli vakit geçiren birisi degilim yani,he defasında farklı farklı insanlarla tanışıp vakit geçirmeyi daha çok seviyorum.
1 tane dahi arkadaşım yok mutluyum çünkü asosyal biriyim
2 tane dostum milyon tane arkadaşım var.
Gel deyince 2 dostum bana ben onlara sormam neden / nereye diye günün ve saatin önemi yok.
Bir kaç tane kafa dengi olması kâfi gerisi boş olur anca işi düşünce ararlar borç vs
hocam yanlız olmak veya etrafinda az insan bulunması mükemmel şey olması gerek bende öyle olmadığı için öyle düşünüyorum 😀😀