Kayseri'deyim çok kötü sallanıyoruz

Umarım kimse beni yanlış anlamaz, büyük depremi yaşamış birisi olarak söylüyorum artık 4-5 depremleri hissedemez halle geldim. Ara sıra olduğum yerde baş dönmeleri de cabası. Bu yaşıma kadar 3.5 deprem görmüştüm ta ki 04.17 de yaşanan bitmek bilmeyen artık yıkılsın da ne olacaksa olsun dedirten depremin ortasında buldum kendi mi depremden 2 ay önce 12 Aralık 2022 gibi ortlama 4.5 civarı deprem olmuştu Hatay da Bende Gaziantep /İslahiye de askeri görevimi yerine getiriyorum akşam sularında oldu ve hafif ranza ve dolaplar sallandı max 10 saniye bile sürmedi 6 şubat 04.17 depreminde aynı durum başladı ufak ufak sallanıyordu bende nöbeten gelmiş 2 saatlik uyku ile uyanmıştım depreme. Uyku sersemi ile ne olduğunu anlamadım geçer diye bekledim ama herkes uyanmış bazıları daha erken uyandığı için çok sürdüğünü hissetmiş ve bağırışlar ile kaçmaya başlamıştı. Ben ise hâla nasıl oturur vaziyete kendime gelişime şaşırmış şekilde karşımda duran dolapların sağ sola savruluşunu şok içinde izliyordum. Daha sonrasında bir hışımla yataktan aşağı indim ve o sıra yıkıcı şekilde sallamaya başladı elektrikler kesildi ve kendi kendine jeneratörün etkisi ile ışıklar açıldı. Ayakta durmakta zorluk çektiğim saniyeler başlaladığın da artık savurmaya başlamıştı ve krişler duvarlar patlıyordu tutunduğum ranza elimden cama doğru kaymaya başladı o an binanın yıkıldığını düşünüp çaresiz bir şekilde ölmeyi beklemiştim. Deprem bittiğinde her yer toz bulutu ve patlayan camların kırıkları ile doluydu. 3 katlı binanın en üst katındaydım ve yürümekte zorlandığım titreyen ayaklarım ile ufak ufak aşağı inmeye çalıştım aşağı indiğim de kar yağıyor ayaklarımız kardan ve sudan üşüyordu biraz bekledikten sonra uzun bir süre dışarıda olacağımızı anladık ve üstümüze bir şeyler almak için tekrar çıkma kararı aldık sanırım hayatımda yaptığım en büyük hatada buydu tekrar çıktığımda toz bulutları hâla devam ediyor göz gözü görmüyordu içerde önce boyumu sonra parkamı almak için odaya girdim ve yerinden kurtulmuş olan duvar tekrar sallanıyordu içeride olan arkadaşlarıma bir deprem daha geliyor çıkmamız gerekiyor dediğim de herkes panik halinde koşmaya başladı merdivenlerden birer beşer adımla atlıyorduk tam kapıdan dışarı çıktığım da ikinci deprem oldu kısa sürdü ama bu sefer binada değil dışarıdaydım dünya resmen dönüyordu. Sonrasında sayısız artçı sarsıntılar oldu. Öğlen vakti büyük bir deprem daha gerçekleşti ilki kadar olmasa da aynı etkide ama daha kısa sürmüştü. Artık tamamen psikolojik travmalar başladı bir kaç gün en küçük depremi dahi hissediyordum zamanla artık hissetmemeye başladım hâla ranza da yatamıyorum o gece aklıma geliyor. Deprem olduğu zaman da artık çok sakinim korkmuyorum çünkü o gün kaçmanın imkansız olduğunu anladım. Hangimi ölümü tadacak insan ölümden kaçabilmiş ki. Tedbir her zaman önemli olduğunu söylemek istiyorum 1953 yılında inşa edilmiş 2020 yılında tadilat görmüş binadan ağır hasarlı şekilde yaşıyor olarak çıktım. Kimse kadere suç atmasın. Tedbirsizlik ile kaderi kimse karıştırmasın. İntihar bir kader değil kişinin tercihi ile oluyorsa. Binayı yapanların da cinayetidir. Bir sokakta 5 binadan 2 bina yıkılıyorsa o iki binayı yapanın işini düzgün yapmadığı anlamına gelir.