Bende Evde mütevazi atölyemde üretim ve satışlarını yapıyorum. Şu anki atölyem; Geçtiğimiz Aylarda Bulgaristana taşındık, Burada yeni bir düzen kuruyoruz.
Gönderileri gördükçe şu sözü hatırlıyorum ve tarifsiz duygulara gömülüyorum.
"Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."