Nefret ettiğiniz kişilere ne yapıyorsunuz?

Yok bee, herkesin derdi kendine büyük geliyor. Yaşam mücadelesi zor

Tabi orası öyle 😁

24 yaşındayım 21 sene çok fantastik bir hayat yaşadım. Son 2 senedir ise beladan uzak durmaya çalışıyorum. Belaya bulaşmayı istemiyorum ve artık çok çekiniyorum.
Ancak insanlar yaşattıklarını yaşamalı düşüncesi her zaman kafamın içinde bir yerlerde yankılanıyor.
Arkadaşlarımın yarısı ya mezarda yada hapiste, dışarıda olan çok az. Vücudumda 30 dan fazla dikiş izi var. Neye yaradı derseniz, depresyon ve anksiyete bozukluklarına sebebiyet verdi yaşadıklarım.
Herkesle aramı açmama yol açan olay ise Pandemiden hemen önce bir abimiz ile bir başka bir abimizin arasında çıkan kavgadan dolayı birisi mezara birisi mapusa düştü o gün her şeye tövbe ettim.
Samimi olmadığımıza rağmen, Halen hepsi arar, davet eder, bir sorunum olsa koşarlar ancak artık içimden gelmiyor... Eskisi gibi olmuyor.

R10, başka platformlar veya gerçek hayat. Hiç farketmeksizin siz karşınızdaki insan, efendi ve iyimser bir şekilde yaklaşın, karşıdaki bunu anlamaz ise muhabbeti kesin.
Uzatmak çözüm olmuyor. Bir süre sonra zaten yakanızdan düşecektir. Boş dünya kime kalmışta ona kalacak.

Ben çok vurdumduymaz biriyim hayatta iplemem

Valla eskiden olsa ben de uğraşırdım, yaş olmus 27ye dayanmış kimseyle uğraşacak akıl sağlığım yok. Beni üzdü mű, kırdı mı, saygısızlık mi etti net keserim sohbeti selamı. Nefret bile beslemem onu bile haketmiyodur. Kendi düşünsün.

sessiz kalmak en büyük ceza onlara karşı.

Üzerine araba sürdüm geçen kıvrak çocukmuş

Yokmuş gibi davranıyorum.

kin şeytanın yolu kötülüğün anası sevgi iylik insana ait, iyilere herkes iyi davranır asıl mağrifet kötülerede iyi davranmak ozaman güzel ahlaklı oluyorsun