İlk Şiirimsim

Saçma gibi demişsin, evet ama niye?

Nedenini açıklayayım:
Edebiyata çalışırken "dur la bi şiir yazayım" düşüncesiyle, şiir yazmak için yazarsan saçma olur tabi. Belli duyguların olacak -ki şiirin etkisini artırmak için "mutlu" değil "hüzünlü" olman daha iyi- ve bu duyguları ister kendine, ister karşındakine, istersen de sadece kaleme dökme düşüncesiyle yazacaksın. Yani şiir yazmaya niyetlenme olmayacak aslında. O ilham kendiliğinden gelecek.

Ayrıca "şiirimsim" biraz gülünç ve saçma bir tabir olmuş olabilir ancak "şiirimsi" demek istemiş, ilk denemesi olduğunun kendisi de farkında olduğundan; "şiirim" de diyememiş. "Yazdığım ilk şiirimsi" daha doğru olabilirdi tabi ancak ilk denemede de hevesini kırmak doğru değil.

hocam duygular var zaten ama durum biraz karışık yani aslında bu duyguları bende istemiyorum kabul etmek istemiyorum ama bilirsiniz bu sizin elinizde değildir yinede bu yüzden biraz daha amacımı duygusuzluga vurdum

Amacını duygusuzluğa vermeyeceksin işte, duygularını frenlersen şiirinin büyüsü bozulur. Gerekirse "kendin" için yaz şiiri; onunla paylaşma, ilk denemelerin olduğu için de heyecana kapılma. Şiir yazarken bir "beğendirme" kaygısı gütmeden, bir "gizlilik" ilkesi benimsemeden hareket et ve buna uygun bir yol izle; tıpkı, günlük tutar gibi. Biraz da yeteneğin varsa, okumayı; yazmayı seviyorsan neler ortaya çıkacağına şaşırmaya başlarsın.

Devrik şiir olmuş resmen.