Bu gün dışarı çıkmayın çıkmayın dedim hep. Akşam bara gidecektim. Hava toparlar bende çıkarım diye düşünüyordum. Sonuçta dışarda gezmeyeceğim için 5-10 dk üşüsemde hallolur diye düşünmüştüm. Öğlen bi uyudum 15:00'da. Bi uyandım saat 24:30. Fear , herşeyin bir telafisi vardır

Büyük ihtimal sende çıkmamışsındır diye düşünüyorum. Hava felaketti. Neyse arkadaşlar aradılar dediler Taksim'deyiz gelicekmisin. Dedim düşünmem lazım. Kalktım yemek yedim. Duş aldım. Makyaj felan yaptım

Dedim hazırım. Saat 01:30. Çıktım dışarı. Her yer kar tutmuş

Ne güzel gözüküyordu. Bizim burda aşağıda bi park var. Bem beyaz olmuş. Gittim parkta 2'ye kadar dolaştım. Baktımki üşüyorum. Havada buz gibi. Dedim şimdi çıkcam bara gidene kadar saat 3 olcak. Sahnedeki grup 1 saat sonra inecek. Herkes çıkacak evine gidecek. 1 saat için kalkıcamda gidecemde geri gelecemde. Ohohoho uzun iş dedim. Bu günün cumartesi olduğunu bile bile kimse beni neden uyandırmamış anlamadım. Neyse parkta biraz dolaşıp karda yürüyüp üşüyüp geri evime geldim. Bi çay demlemişim tavşan kanı. Sobanın üstüne koydum demliği. Birazdanda ekmek dilimleyip onlarıda çaydanlığın yanına dizerim. Üff. Banane ya. Evde sıcak sıcak oturmak varken mis gibi çayımı içmek, battaniyeyi üstüme çekip uzanmak varken ne işim var dışarda