• 05-11-2026, 10:53:05
    #1
    Merhaba, diyelim ki trafikte tartıştınız veya normal hayatınızdan biriyle tartıştınız, bunu unutmanız ne kadar sürüyor?

    Ben nedense hiç bir şeyi unutamıyorum, kafaya takıyorum acaba yanlış mı yaptım, kalp mi kırdım diyorum, bu baya yormaya başladı..

    Muhtemelen küçüklükten aileler tarafından aşılanan, ne olursa olsun hep hata sende algısının yetişkin bir birey olunca kötü yansıması bu.
  • 05-11-2026, 10:55:14
    #2
    I❤️YouTube | Ai-Loper
    Konuya ve kişiye bağlı
  • 05-11-2026, 10:57:32
    #3
    Küçükken yılan kovalamıştı 25 sene olmuş hala gözümün önünde. Travma olmuş demek ki halen unutamadım. Gündelik olayları da maksimum bir hafta da unutuyorum.
  • 05-11-2026, 10:57:39
    #4
    Takma be dostum
  • 05-11-2026, 11:10:39
    #5
    Çoğunlukla hemen.
  • 05-11-2026, 11:12:50
    #6
    Aciliyetim olduğu için yapay zekaya konumu anlatıp yazdırdım



    Olay üstümün bana bir şey sormasıyla başladı. Ben normalde yıllık izin konularını falan hiç önemsemem. Mesela pazartesiden pazara kadar izin kullansam, 6 gün yerine 7 gün saysalar bile umurumda olmaz. Zaten pazar günü tatil, bir günün hesabını yapacak biri değilim.
    İşe ilk girdiğimde de patronuma açık açık söylemiştim. Ben çalıştığım firmayı kendi firmam gibi görürüm, işlerimi sağlam yaparım, kimseyi mahcup etmem ama en ufak olayda bana hesap sorulmasından da nefret ederim diye. 1,5 senedir de hiçbir problem yaşamadım zaten.
    Ta ki geçen pazartesiye kadar
    Üstüm bana 30'unda ne yaptığımı sordu. Ben de o gün ziyaret edeceğim firmaların 29 şubat ile birlikte birleştirip tatil olma ihtimaline karşı ziyaretlerimi önceden yaptığımı söyledim. Tamamen kendi inisiyatifimle yaptığım bir şeydi, maksat müşteriler mağdur olmasın, işler aksamasın. O günde döküman hazırlayıp whatsapp grubuna da o dökümanları attım.
    Neyse, bana döndü "Sana bunu yap diyen oldu mu? O gün yıllık izninden düşülecek." dedi.
    Ya inan, yıllık iznimden bir gün düşülmesi zerre umurumda değil. İsterse iki gün düşsün. Ama bana bunu öyle bir sordu ki sanki işten kaçmışım, işimi yapmamışım, kaytarmışım gibi hissettim. Benim zoruma giden de tam olarak buydu.
    O gün eve bir gittim, hem sinirliyim hem üzgünüm. Kafamda sürekli aynı konuşma dönüyor. Abartmıyorum, 3-4 gün boyunca doğru düzgün ne uyuyabildim ne de yemek yiyebildim. Kendi kendimi yedim bitirdim resmen
    Neyse, üç gün sonra patronumla ortak çalıştığımız bir firmada toplantımız vardı. Toplantı bittikten sonra kendisiyle konuşmak istedim.
    Önce dedim ki "Bugüne kadar herhangi bir müşteriden benimle ilgili şikayet aldınız mı? İşini yapmıyor, geç geliyor, ilgilenmiyor diyen oldu mu?" O da hayır dedi.
    Ben de geçen gün yaşanan olayı anlattım. Dedim ki "Ben yıllık iznimin hesabını yapan biri değilim. Zaten beni tanıyorsunuz, işkolik bir insanım. İzinliyken bile çalışıyorum, akşamları da çalıştığımı biliyorsunuz. Benim zoruma giden bir gün izin kesilmesi değil, sanki işimi yapmıyormuşum gibi sorgulanmam. Ben burada 1,5 senedir elimden gelenin fazlasını yapmaya çalışıyorum. Böyle bir yaklaşım görünce gerçekten çok üzüldüm."
    Patronum da beni gayet güzel karşıladı. "Onun sana karşı üslubu yanlış olmuş. Her çalışana aynı şekilde yaklaşılmaz, herkesin karakteri farklı. Her çalışana ayrı şerbet vermek gerekir. Sana da daha doğal, seni tanıyarak yaklaşması gerekirdi." dedi.
    Ya işin en komik tarafı ne biliyor musun?
    Ben o konuşmayı yapana kadar 3-4 gün boyunca kafayı yedim. Uyku yok, iştah yok, sürekli düşünüyorum. Patronumla konuştuktan bir saat sonra ise sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi her şeyi unuttum. Bütün sinirim, üzüntüm bir anda geçti
    Şimdi ben bunları sana niye anlattım onu da bilmiyorum aslında. Olay daha dün tamamen kapandı. Ama dedim ki içimde en ufak bir ukde bile kaldıysa onu da anlatıp atayım. Herhalde içimi dökmeye ihtiyacım varmış
  • 05-11-2026, 11:18:57
    #7
    Adrosca adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Aciliyetim olduğu için yapay zekaya konumu anlatıp yazdırdım



    Olay üstümün bana bir şey sormasıyla başladı. Ben normalde yıllık izin konularını falan hiç önemsemem. Mesela pazartesiden pazara kadar izin kullansam, 6 gün yerine 7 gün saysalar bile umurumda olmaz. Zaten pazar günü tatil, bir günün hesabını yapacak biri değilim.
    İşe ilk girdiğimde de patronuma açık açık söylemiştim. Ben çalıştığım firmayı kendi firmam gibi görürüm, işlerimi sağlam yaparım, kimseyi mahcup etmem ama en ufak olayda bana hesap sorulmasından da nefret ederim diye. 1,5 senedir de hiçbir problem yaşamadım zaten.
    Ta ki geçen pazartesiye kadar
    Üstüm bana 30'unda ne yaptığımı sordu. Ben de o gün ziyaret edeceğim firmaların 29 şubat ile birlikte birleştirip tatil olma ihtimaline karşı ziyaretlerimi önceden yaptığımı söyledim. Tamamen kendi inisiyatifimle yaptığım bir şeydi, maksat müşteriler mağdur olmasın, işler aksamasın. O günde döküman hazırlayıp whatsapp grubuna da o dökümanları attım.
    Neyse, bana döndü "Sana bunu yap diyen oldu mu? O gün yıllık izninden düşülecek." dedi.
    Ya inan, yıllık iznimden bir gün düşülmesi zerre umurumda değil. İsterse iki gün düşsün. Ama bana bunu öyle bir sordu ki sanki işten kaçmışım, işimi yapmamışım, kaytarmışım gibi hissettim. Benim zoruma giden de tam olarak buydu.
    O gün eve bir gittim, hem sinirliyim hem üzgünüm. Kafamda sürekli aynı konuşma dönüyor. Abartmıyorum, 3-4 gün boyunca doğru düzgün ne uyuyabildim ne de yemek yiyebildim. Kendi kendimi yedim bitirdim resmen
    Neyse, üç gün sonra patronumla ortak çalıştığımız bir firmada toplantımız vardı. Toplantı bittikten sonra kendisiyle konuşmak istedim.
    Önce dedim ki "Bugüne kadar herhangi bir müşteriden benimle ilgili şikayet aldınız mı? İşini yapmıyor, geç geliyor, ilgilenmiyor diyen oldu mu?" O da hayır dedi.
    Ben de geçen gün yaşanan olayı anlattım. Dedim ki "Ben yıllık iznimin hesabını yapan biri değilim. Zaten beni tanıyorsunuz, işkolik bir insanım. İzinliyken bile çalışıyorum, akşamları da çalıştığımı biliyorsunuz. Benim zoruma giden bir gün izin kesilmesi değil, sanki işimi yapmıyormuşum gibi sorgulanmam. Ben burada 1,5 senedir elimden gelenin fazlasını yapmaya çalışıyorum. Böyle bir yaklaşım görünce gerçekten çok üzüldüm."
    Patronum da beni gayet güzel karşıladı. "Onun sana karşı üslubu yanlış olmuş. Her çalışana aynı şekilde yaklaşılmaz, herkesin karakteri farklı. Her çalışana ayrı şerbet vermek gerekir. Sana da daha doğal, seni tanıyarak yaklaşması gerekirdi." dedi.
    Ya işin en komik tarafı ne biliyor musun?
    Ben o konuşmayı yapana kadar 3-4 gün boyunca kafayı yedim. Uyku yok, iştah yok, sürekli düşünüyorum. Patronumla konuştuktan bir saat sonra ise sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi her şeyi unuttum. Bütün sinirim, üzüntüm bir anda geçti
    Şimdi ben bunları sana niye anlattım onu da bilmiyorum aslında. Olay daha dün tamamen kapandı. Ama dedim ki içimde en ufak bir ukde bile kaldıysa onu da anlatıp atayım. Herhalde içimi dökmeye ihtiyacım varmış
    Özel sektörde maalesef başka bir şeye sinirlenip sinirini sizden çıkaran bir güruh var, siz de onu yaşamışsınız
    Üstünüzü kınıyorum

    Ben de lise stajından dolayı fabrikada 1 sene çalışmıştım, stajyer olarak girdiğim için yasal olarak 8 saat çalışmam lazım, 9 saat çalışıyordum bunu patrona söyleyecektim, bu yasal değil, okul size ihtar çekecek gibisinden konuşacaktım, yanına bi gittim daha ağzımı açmadan, Görmüyor musun işim var ne istiyorsun diyerek bağırdı, ben de bunu 8 senedir unutamam mesela
  • 05-11-2026, 11:22:56
    #8
    Marzencorp adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Özel sektörde maalesef başka bir şeye sinirlenip sinirini sizden çıkaran bir güruh var, siz de onu yaşamışsınız
    Üstünüzü kınıyorum

    Ben de lise stajından dolayı fabrikada 1 sene çalışmıştım, stajyer olarak girdiğim için yasal olarak 8 saat çalışmam lazım, 9 saat çalışıyordum bunu patrona söyleyecektim, bu yasal değil, okul size ihtar çekecek gibisinden konuşacaktım, yanına bi gittim daha ağzımı açmadan, Görmüyor musun işim var ne istiyorsun diyerek bağırdı, ben de bunu 8 senedir unutamam mesela
    Bazen o söylenmesi gereken lafları ne olursa olsun söylemek gerekiyor. Lise zamanında çok şükür yaşamadım ama yaşasaydım ben de söylemeyemezdim. Şimdi ise işimde başarılı olduğum için bir lafta istifa edip yarın farklı bir şirket bulacak pozisyondayım.

    Üstlerimde bana çok fazla laf edemez, abi gibi görürüm ama o gün o lafı etmesi koymuştu. Çok şükür üstümünde üstü var Kaderin üstünde kadeeer vardır.

    Allah herkesi kendisi gibi düşünenlerle buluştursun
  • 05-11-2026, 11:43:08
    #9
    Konu ve kişi fark etmeksizin. 5 dakika. Tongue Fo öğretisi sağolsun. Kızgınlığı hızla aşmak adlı bölüm farkındalığı yükseltti. Hala kendimi tartışma anlarında buluyorum tabi bazen kaybediyorum neticede etkili oluyor.