Kendi paranın dilencisi olmak

Gerçekten insan bazen yaşadığı şeylere anlam veremiyor.


Ayın 10'unda ürün satmışım, bugün ayın 23'ü olmuş...
Aradan 13 gün geçmiş, ben hala kendi paramın peşinde koşuyorum.
Şimdi soruyorum, reva mı bu?

Ürünü gönderirken güveniyorsun, iyi niyet gösteriyorsun, karşındaki insanı zor durumda bırakmamak için elinden geleni yapıyorsun ama iş ödeme almaya gelince kendi paranı istemekten utanır hâle geliyorsun.

Forumda birçok arkadaşımız var ürün gönderdiğimiz kimisi peşin ödüyor kimisi sonra ödüyor, herkesin kendine göre sıkıntısı, ödemesi, derdi olabiliyor. Bunu gayet iyi anlıyorum. Ben de elimden geldiğince herkesi idare etmeye, kimseyi mağdur etmemeye çalışıyorum. Bugüne kadar da kimseyi üç kuruş için sıkıştırmak gibi bir derdim olmadı.

Ama, bir insanın maddi olarak sıkıntıda olması başka, mesajlara cevap vermemesi, sürekli geçiştirmesi veya karşısındakini sallaması bambaşka bir şey.

Ödeyemiyorsan söylersin, dersin ki "Hocam şu an durumum müsait değil, bana birkaç gün daha müsaade et." İnanın buna da anlayış gösteririm. Ama insanı sürekli yazmak zorunda bırakmak, kendi parasını istemek için peşinizden koşturmak gerçekten hoş değil.

Ortada verilmiş bir ürün, yapılmış bir alışveriş ve ödenmesi gereken bir para var.
Kimseden borç istemiyorum, zaten benim olanı istiyorum.
İşin en üzücü tarafı da ne biliyor musunuz?
Böyle şeyler yaşadıkça insanın iyi niyeti tükeniyor.
Bundan sonra kimseye güvenip önden ürün göndermemek, ödeme gelmeden hiçbir işlem yapmamak gerektiğini anlıyorsun.
Sonra da insanlar neden kimseye güvenmiyor, neden herkes peşin ödeme istiyor diye konuşuyoruz. İşte tam da bu yüzden.
Güvenmek istiyorsun ama güvenmenin bedelini yine sen ödüyorsun.

Bu konuyu kimseyi hedef göstermek veya rencide etmek için açmıyorum. Sadece gerçekten dolmuş durumdayım. Geçtiğimiz yıl zaten çok kötü bir süreçten geçtim, yeni yeni toparlanıyorum, Ticaret yapan herkes bilir ki bizim de ödemelerimiz, sorumluluklarımız, döndürmemiz gereken bir düzenimiz var. Bir kişinin ödemesini geciktirmesi bazen başka insanlara karşı bizim de zor durumda kalmamıza neden oluyor.

Kimsenin parasında gözümüz yok, kimseye de muhtaç değiliz çok şükür. Ama kendi paramızın peşinden koşmak zorunda kalmak insanın gerçekten zoruna gidiyor.
Ticarette para kazanılır, kaybedilir, zarar edilir ama güven bir kere kaybedildi mi kolay kolay geri gelmiyor.

Diyeceğim o ki, iyi niyetli olmak güzel şey ama ticarette bazen iyi niyetin de bir sınırı olması gerekiyormuş.

Herkese hayırlı, dürüst ve karşılıklı güvenin olduğu ticaretler diliyorum, iyi forumlar, iyi geceler.