Hayat çok basit, boş geliyor

Arkadaş var ama yok, konuşan yok, sürekli konuştuğun birisi yok, seven birisi yok, sevdiğim yok, gerçekten hayat bomboş. Her şeyi tek başına yapmak, her yere tek başına gitmek, tek başına gezmek, tek yaşamak artık bir yere kadar oluyor. Gerçekten ne olacak böyle bilmiyorum. Hayatım boyunca yalnız yaşayacağım onun ağırlığını şimdiden yaşıyorum. Evlenen dertli, bekar dertli, sevdiği olan dertli, olmayan dertli. Gerçekten doğru insanlara mı denk gelmiyorsunuz yoksa sorun mu çıkıyor sonradan bilmiyorum yaşamadığım için. Yoksa karşı cins sonradan gerçek huyunu mu belli ediyor bilmiyorum. Var mı aynı durumda olan?

Ben de böyleyim ama isyan etmiyorum yalnızlık keyif işidir.

Zaten mezarada tek başına girdiğin için problem yok

zaten öyle ama onu şekillendirecek biziz

"Bekarlık sultanlıktır" lafını 3 yıllık kız arkadaşımdan ayrıldıktan sonra hak verdim. Yalnızlığın gücünü ve keyfini arkadaş ortamlarımdan ayrılarak öğrendim. Yalnız olmanın keyfi ayrı bir güzel. Garip insanlarla oturacağım yere tek başıma otururum daha iyi

Ohoo siz her seyi insanlarda ariyorsaniz zaten boş gelir size hayat. Yalniz yapacak bir seyiniz yoksa bence hayatinizi sorgulayin, sizin hayatiniz bos gibi daha cok hayattan ziyade. Her seyi beşere indirgemissiniz. Oysa o kadar cok sey var ki.

Yemeği tek başıma yiyorum, hastaneye postaneye tek başıma gidiyorum. İş yerinde tek başıma oturuyorum, tek başıma çıkıyorum ve tek başıma eğlenmeye çalışıyorum.
Machiavelli şöyle demiş. İnsanlar nankör, değişken, içten pazarlıklı, riyakar, korkak ve çıkarcıdırlar onlara iyilik yaptığın sürece yanından ayrılmazlar, gerekmediğinde sana kanlarını, canlarını, mallarını, mülklerini, dahası evlatlarını bağışlarlar. Oysa gerektiğinde hepsi arkasını döner.
Ve şahsi kanaatim az insan = o kadar huzur.

Hocam sana bi tavsiye. Akışına bırak.

Kesinlikle katılıyorum. Arada görüşeceğiniz birde bir kaç erkek arkadaşınız olacak. Karşı cinse bulaşmayacaksınız. Zamanla anlayacaksınız.