Küçüklüğümden beri kekemeyim. Fakat tedavi ile %90-95'lik kısmı geçti. Akıcı konuşabiliyorum. Bazen heyecan yapıp hızlı konuşunca ufak tefek takılabiliyorum. Her neyse mahallemizde bir abimizin hatta sevdiğim bir abimin ev yemekleri lokantası var. Sosyal medya hesaplarıda amatör yönetiliyor. Ben sosyal medya yönetiminden bir ajans kadar iyi anlamasamda ajans derecesine yakın anlıyorum. Abimiz benden sosyal medya hizmeti almak istedi. Sevdiğim abimdir dedim 5.000 lira gibi bi rakama kabul ettim. Normalde piyasayı bilenler bilir kabul ettiğim komik bir rakam. Geçen gittim yapacaklarımı anlattım. Bu adamın bide %50 ortağı bir kadın var. Oda dükkanda duruyor haliyle. Bugün dükkana gidip startı verecektim. Gittim biraz konuştuk ettik derken, ben iki kelimede takıldım ve kadın orada taklidimi yaparak güldü. Ben başta anlayamadım. Kadın gene yaptı gülmeye devam etti. Bende terbiyesizliğin lüzumu yok bu iş burada bitmiştir diyip kalkıp gittim. Arkamdan gerek mesajla gerek yüzüme karşı özür dilesede o anki psikolojimi tahmin edemezler. Utanmasalar oturup ağlayacaktım. Kadın sonra whatsapptan bana yazdı. Engeli attım konuşmayı bitirdim.
İnsanlar neden acımasız ? Yada herhangi bir durumdan ötürü engeli bulunan birisiyle dalga geçmenin nesini komik buluyorlar ? Bu insanlık değildir..
