Gitgide yalnızlaşmak

Elhamdulillah işim gücüm var sağlım sıhhatimde
yerinde. Fakat giderek yalnızlaşıyorum. Hayatımda gereksiz bir insan yok çok şükür. Ama az öz insanlar da bir bir mesafeli olmaya başladı. Yaşım 26 bu yaştan sonra da yakın arkadaş edinmek zor geliyor. Çıkar ve menfaate dayalı mı değil mi, anla dur.

Örneğin;
En yakın arkadaşlarımdan biri kız arkadaş yaptı. Allah mutlu mesut etsin valla mutlu olmasını isterim, asla kıskanmıyorum. Ben aynı anda hem arkadaşlık ilişkilerini hem de özel hayatımı ikisini de yürütebiliyordum, baktım şimdi en son kaç hafta önce araşmışız. Evlenince de tümden mesafeli olur sanırım.

Şimdi sen de kız arkadaş yap diyeceksiniz de bu devirde zor, aldatılmış biri olarak söylüyorum güvenmiyorum
kadın milletine.
Türk kızların sadık ve efendi bulduğu modelim, takılma şeylerini de ben tercih etmiyorum.
O yüzden açık konuşayım. Çok tercih edilen biri değilim. Yani bazen özensem bile cidden geri vazgeçiyorum beceremiyorum da yani o kumaş yok bende. Afedersiniz yıkılmaya gelenleri de ben istemiyorum. Doğru birini de bulacağımı düşünmüyorum. Onlarca date yapmışımdır. Ne istediğini bilen, toksik olmayan, değer verince ve sadık olunca cepte görmeyen birine daha hiç denk gelmedim.

Biraz daha cahil olsaydım keşke. Cahillik mutluluk getiriyor çünkü sorgulamazdım en azından…

Sanırsam para birikimi yapıp tek seyahate çıkacağım. En mantıklı karar bu olacak benim için. İnşallah gezebildiğim kadar gezerim.

hocam sana verebileceğim en iyi fikir yeni bir ülkeye yerleşmeyi dene. Eğer seni bu ülede tutan birşey yoksa bence ülkeni değiştir. Bu seçimler içinde kesinlikle Avrupa olmasın burada durum Türkiye'den 100 kat daha kötü ( sosyal çevre açısından ) Benim sana tavsiyem Asya olabilir ya da Belarus / Moldova iyi bir seçim olabilir. Biraz araştır ve kesinlikle bence yaşadığın yeri değiştir.

31 oldum 2 abim var birde arkadaşım onların dışında kimseyle görüşmüyorum.
Önceden avm, cafe dolaşır ederdik şimdi doğa istiyoruz, sakinlik istiyoruz.