İyi geceler arkadaşlar
6 ay önce firmamızı sattık 1 kişiye fatura kesmeyi uttuğumuz için 40.000₺ ceza gelmiş ortağım bunu söylemedi için faiz bindide bindi, Şimdi borcu ödememiz gerekiyor maalesef cocukluk arkadaşım ve ticarete başladığım yoldaşım senin borcun sen öde diyerek suç duyrusunda bulunuyor, 1 yıllık evliğim 4 aylık cocuğum var bildiği halde şikayette bulundu. Aile sırt döndü... Demek ölsek kimse yanımızda olmayacağını öğrendim... Şimdi gelip güven desinler 7 kahinat bir araya gelsin Babama güvenmem bu saatten sonra. Rahatladım iyi geceler.
Siz bireylere kızıyorsunuz ama bu bir toplumsal sorun. 1950'lerden beri uygulanan toplum mühendisliği son birkaç yılda zirve yaptı. Toplumdaki nankör, vicdansız, kendi çıkarlarını toplumun çıkarından üstün gören insanlar yaptıkları iğrenç, nankör davranışaları bir çamur gibi, patlayan kanalizasyondan etrafa saçılan pislik gibi, hava yoluyla bulaşan tehlikeli bir virüs gibi yayıyorlar adeta. Ben kendimden örnek vereyim. 30 sene önce öğrenciyken sırtımdaki ceketi bile yolda yatan bir evsize vermiştim. hatırladığım kadarıyla en az 26 kere kan verdim. Çok insana yardım ettim. Ama insanlar o kadar nankör ve aşağılık oldu ki sonunda benim içindeki merhametin %98'ini aldılar kala kalan %2 merhametle insan olmaya çalıyorum. Zamanında zekat verdiğimiz tiplerin şimdi 3 dükkanı oldu. Selam vermeye arıyoruz telefona çıkmıyor. Daha geçen tesadüfen dükkanın önden geçtim herif arkasını döndü görmemzlikten geldi. Kan veriyoruz. Nezaketen bi rtelefoan çıkmıyorlar. 6-7 ay sonra geçenin bir yarısı kan lazım oldu diye yüzsüz yüzsüz arıyorlar. Daha geçen ay işsiz kalan bir arkadaş, Antalya'da kimsesi yok birkaç günlük otel ücretini kredi kartımdan ödedim. İş buldu. Ayda 85bini (mesailerle 100 bin) beğenmedi. İşten ayrıldı sokaklara düştü yeri geldi para verdim yeri geldi cebimde param olmadı evdeki yemekten 2 yarım ekmek yapıp götürdüm. Herif iş buldu başka şehre gitti. 4 gündür ne telefonumuza çıkyor ne de whatsAppdan okuduğu mesajlara yanıt dönüyor. Verdiğim parayı istemeyeceğim sadece merak etim nasılsın diye aradım ona bile dönmedi. Kalan %10 vicdanımı da o götürdü. Zaten öyle bir aşamaya geldim ki eskiden şehit haberi görsem gece üzüntüden uyuyamazdım şimdi hiçbirşey hissetmiyorum. SMAlı çocuk bağış masası görsem yolda cüzdanı boşaltırdım. Şimdi SMAlı çocuklar için bile birşey hissetmiyorum. Gazze haberlerinde ölü yaralı çocukları gördüm onlar için bile birşey hissetmedim. Daha geçen gün sokakta yanındaki kadına ard arda vuran birini gördüm. Birkaç sene önce olsa herife sorgusuz sualsiz dalardım. Şimdi sadece "karıyı öldürüse beni de şahit yazmasınlar" diye düşünüp hızla kaçtım oradan. İçimde vicdan, merhamet %2 kaldı. Onu da sadece ailem ve yakın çevrem için kullanıyorum. O da giderse toplumun çoğunu oluşturan pisliklerden bir farkım kalmayacak artık.
Bu Dünyada herşeyin bir alternatifi var. Karı, koca mı lazım? DÜnyada 8.5 milyar insan var. İçlerinde milyonlarca karı/koca adayı var. Ana baba mı lazım? Gidin huzurevine. Anam babam deyip ellerini öpün sevinirler. 2 saat sonra bir daha gidin tanımazlar. Çocuk mu lazım çocuk yuvaları binlerce çocukla dolu. İnsanın kendi hariç herşeyin bir alternatifi var. Kimseye bir zararım yok ama artık kimseye de pek fayda sağlamıyorum.
