Yeniceri adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Daha önce burada vize aldığımı paylaşmıştım. Benim yaş grubumda olanlar bilir. 1989-1991 yılında yayınlanan Hayat Ağacı isimli dizinin hayranıydım. O zamandan beri içimde Amerika'yı görme isteği vardı. Son yıllarda yaşadıklarım, içinde bulunduğumuz durum ve daha sayamayacağım birçok şey, bu isteği daha da artırmıştı. 2. başvurumda vizemi aldım. Tabii son yıllarda özellikle Türkiye ve Arap ülkelerinden aşırı derecede göç alan Amerika'nın daha sıkı davranması, Trump'ın seçildiği takdirde göçmenlerin bazılarını sınır dışı edeceğini açıklaması, haliyle biraz tereddüt ettirmişti.
Frankfurt aktarmalı Washington'a 12 saatte geldim. Aşırı derecede kalabalık bir insan topluluğu vardı. Pasaport kontrolünde İngilizce olarak polisle konuştuk. Neden geldiğimi, ne kadar kalacağımı sordu. Cevapladım ve pasaportumu alarak çıktım.
Salı günü geldim ve bugün yaklaşık 70 km araç kullandım. Önüme girmek isteyen herkese yol verdim ki, Türkiye'de önüme girmesinler diye, önümdeki araçla dipdibe giderdim. Otoyolda 80-90 km hızla gittim ki, Türkiye'de ortalama 110-120 km hız ile giderdim. Akşam trafiğine kaldım ama inanın hiç stres yoktu. Hiç sinirlenmedim. Hayatımda ilk kez sakince ve hiç acele etmeden araç kullandım. Kızımı ve ailemi Türkiye'de bırakıp gelmek ise içimde hep bir burukluk yaratıyor. Ama biliyorum ki sonu güzel olacak.
Uzun lafın kısası, Yaradan herkesin gönlüne göre versin. Benim buraya gelmemde büyük emeği olan @AmerikaVizen;'e bir kez daha teşekkür ederim.
Not: Mantıklı her iş teklifine açığım
Frankfurt aktarmalı Washington'a 12 saatte geldim. Aşırı derecede kalabalık bir insan topluluğu vardı. Pasaport kontrolünde İngilizce olarak polisle konuştuk. Neden geldiğimi, ne kadar kalacağımı sordu. Cevapladım ve pasaportumu alarak çıktım.
Salı günü geldim ve bugün yaklaşık 70 km araç kullandım. Önüme girmek isteyen herkese yol verdim ki, Türkiye'de önüme girmesinler diye, önümdeki araçla dipdibe giderdim. Otoyolda 80-90 km hızla gittim ki, Türkiye'de ortalama 110-120 km hız ile giderdim. Akşam trafiğine kaldım ama inanın hiç stres yoktu. Hiç sinirlenmedim. Hayatımda ilk kez sakince ve hiç acele etmeden araç kullandım. Kızımı ve ailemi Türkiye'de bırakıp gelmek ise içimde hep bir burukluk yaratıyor. Ama biliyorum ki sonu güzel olacak.
Uzun lafın kısası, Yaradan herkesin gönlüne göre versin. Benim buraya gelmemde büyük emeği olan @AmerikaVizen;'e bir kez daha teşekkür ederim.
Not: Mantıklı her iş teklifine açığım
Her zaman söylerim; Gurbetçiler ile 3 aylığına yer değişimi yapalım, sonra tekrar konuşalım
