Uyuya kaldığınız en garip yer neresiydi ?

Cenaze evinde.

Ne tatlı olur ama sıcacık yerde

2010 senesiydi, üniversitede bekar evinde kalıyorum. Final haftası, bitiren gidiyor. Son gece ben kaldım evde. Şubat tatili öncesi.
Son finali bitirdim, sabah memlekete gidecektim gece kalorifer borusu patladı. Sabaha kadar su temizledim evin içinden.
Haliyle uyuyamadan düştüm yola. İstanbul otobüsüne bindim, 3 saat sonra da vardım. Ataşehir terminale geldik.
Ayağa kalktım, beremi ve atkımı taktım. Koltuğun yanında dikilerek beklemeye başladım.
Birden otobüs hareket etti.
Abi ne yapıyorsunuz, inecektik falan.
20 kişi falan inmiş orada görünüşe göre ayakta uyumuşum

Bizim okulda gece nöbetleri vardı zorunlu, sabah derse giderdin akşam ders bitimi nöbet başlardı, ertesi sabah yine ders akşam 5’e kadar okulda bulunmak zorundaydın. Nöbet ertesi öğleden sonra klinik dersinde hocanın ortopedi ameliyatını izlerken ameliyat masasının önünde arkadaşımın omzuna yaslanıp ayakta uyuyakalmıştım 😂

Askerde nöbet tutarken. Tüfeği düzgün çapraz tutup ayakta yürürken bile gözümü kapattığımda uyuyup rüya gördüğümü hatırlıyorum. Gözümü açıyorum yoldan jip geçiyor.

Okulda bazı hocalar desr anlatırken uykum gelir. Veya camide uzun süreli namaz kılarken. Ama askerde ço kgergin ve korkulu zaman geçirdiğim halde en kritik zamanlarda uykum geliyordu.

yerde halının üzerinde sanırım

gece saat 4, tatil için yoldayız, burdur-antalya arasında bucak'tan sonra 1-2 saniye uyuya kalmıştım :/

Armut toplarken ağacın başında uyumuşum. çay içerken akıllarına gelmişim, yarım saat beni aramışlar bahçede, sese uyandım çok şükür düşmedim

yorgun düşüp filan uyuya kaldıgım olmadı ama normal şekilde uyudugum garip yerler olmuştur.orta okul/lise zamanlarımda tarlada,inşaatda,bilardo salonunda bilardo masasının üzerinde,kahvehanelerde sandalyede oturdugum yerde uyudum,okul bahcesinde uyudum,camiler 24 saat açık oldugu için camide uyudugumda çok oldu orta okul yıllarımda.damda uyumayı saymaya gerek yoktur heralde,o zaten ülkede çogu kişinin normali

Berberde uyuya kaldım şimdiye kadar, başka da yok