Sabaha kadar kız arkadaşımla konuştum. Saat 4 gibi uyudum ve tekrar saat 11 gibi uyandım.
Arkadaşlarım eve gelip çağırdılar. Adana'da olanlar bilir. Adanada kanal vardır. Çok sıcak olduğunda 1-2 defa atlar, serinleyip çıkarız.
Bende bayağıdır yüzmüyorum. Acayip yüzesim geliyor. Bir iki derken yüzüyor. Sonradan polisler geldi. Arkadaşlar yüzmeyin dedi. Çıktık bizde. Tam gelirken karşıdan arkadaşlarda geliyordu. Hadi hep beraber aşağı doğru yüzüp gidelim dediler. Bizde kıramadık. Atladık. Yüzüyorum, yüzüyorum, yüzüyorum. Tam dışarı çıktım. Göğüs kısmıma sanki biri bastırıyormuş gibi oldum.
Yanımdaki arkadaşıma söyledim.
- *** Gökhan göğüs kısmı yok mu öldürecek beni
Çok kötü, nefes bile alamıyorum dedim. Geç Serkan biraz otur dedi. Ama biz 15 kişi filanız. O arada yine kız arkadaşımla mesajlaşıyoruz.
Ben en arkada kalmışım, ve başım dönmeye başladım. Arkadaşlar resmen önümü göremiyorum. Ayakta bile duramıyorum. Öyle kötü bişi hayatımda ilk defa böyle oldum. Çok kötü oldum.
Yürüyeceğim, eve gideyim diyorum. Ev bana 5 dakika uzaklıkta ama kestiremiyorum. Yolda düşüp kalırsam diye. Arkadaşlarımda önden gidiyor. Seslenemiyorum.
Hüseyinnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn diye bağırıyorum ama sesimi sadece ben duyabiliyorum. ( Hüseyin kuzenim )
Bir iki adım derken, başım tam döndü, kanalın kenarındaki demirlere tutunup ayakta durmaya çalıştım. Ama ona bile gücüm kalmadı.
Neden derseniz? 2 gündür birşey yemiyorum. İştah 0 resmen 0 yani. Uyku düzeni yok. Ölmüş bitmişim yani.
Neyse bağırıyorum ama sesimi duyan yok. O kadar yorgun ve bitkinim ki, önümü dahi göremiyorum. Gözlerim karanlık, hiçbirşey göremiyorum. Aşağıya bakıyorum. Adımları dahi göremiyorum. Ama herşeyi hatırlıyorum.
Yine bir iki adım derken pat dedim yere düştüm. Yüz üstü düştüm. Gözümün altı ezildi. Bayağı bi' kanamış, dizlerimde aynı şekil, zedelenmiş.
Yanımda kimse yok, herkes çok uzakta tek kaldım. Kalkmaktan başka çarem yok.
Zorda olsa kalktım 3-5 adım attıktan sonra var gücümle Emreeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee diye bağırdım. Neyseki Emre duydu beni. Hüseyini çağır dedim. ( O kadar bitmişim ki, emre buraya gel demedim. Hüseyini çağır diyorum )
Noldu Serkan dedi, çağır Hüseyin'i dedim. Hüseyin geldi, oturdum arkadaşlar başıma toplandı. Su, ayran filan ne varsa artık içtim. Biraz kendime geldim.
Sonra eve geldim. Güzel bi' duş aldım. Şimdi iyiyim.
Buda bana ders olsun. Arkadaşlar uykunuza, öğünlerinize mutlaka dikkat edin. Bunları yaşayacağım, hayatta aklıma gelmezdi. Hiç beklemediğim bi' anda oldu.
Enerji yok, uykusuzum birde üstüne o kadar yüzüp kulaç atınca. Bünye kaldırmadı. Dikkatli olun lütfen. Sağlık çok önemli
Zaman ayırıp okuyan arkadaşlara teşekkür ederim. Neden yazdığımı bile bilmiyorum.
Kafam pek iyi değil şuan 
Buda yüzdüğümüz yerden bi' görünüm.
