Peki ya 10 yıl sonra?

İnsanın yeme, barınma, güvenlik, soyunu devam ettirme gibi temel ihtiyaçları var. Özellikle canlılığın en temel amacı ve dürtüsü tür devamlılığı. ev, araba, evlenme kapitalist sistemle değil bu ihtiyaçlarla ilgili.

Kapitalizmi ezbere sloganlarla yuhalamak en kolay yol. Eğer rekabetçi piyasa koşulları olmasaydı -sscb'deki gibi- herkes 1 televizyona sahip olacak, hal böyleyken özel teşebbüs daha iyi tvler için yeni görüntüleme teknolojileri denemeyecek, sonuçta radyoloji ve diğer görüntüleme yöntemleri bu kadar gelişmediği için kanser tanımız geç konulacaktı. Aynı şekilde vahşi sömürgecilik sonucu sanayi devrimi gerçekleşmeseydi...

Burada kapitalizme şöyle bir argümanla karşı çıkabiliriz: "sanayi ve teknoloji bu kadar gelişmeseydi kanser vakaları azalacak, radyoloji bu kadar önemli olmayacaktı." Bu tartışılabilir.

İnsan doğası merak ve mücadele üzerine kurulu. Bugüne dek böyle hayatta kalıp geliştik. Vahşi ve kötü doğamızın gereği olarak diğer ne varsa hükmetmekten ve bunun için yok etmeden çekinmedik. Bizler kendimizi çok kıymetli görsek bile tüm insanlık belki de evren için önemsiz bir toz zerresi. Bunu anlamlandırmaya çalışan felsefi ve dini düşünceler var.

Yazdıklarımın konunun ana temasıyla pek alakası olmadı. Çalışırken kafam şişmişti. Konun denk geldi.

Siz Türk insanının ev ve araba sevdasının temel ihtiyaçlarla alakası olduğunu mu düşünüyorsunuz? Temel ihtiyaç olsa, 2010 model bir araba sorunsuz gidiyorsa, insan keyifle ona biner ve şehirlerarası yolculuk yapabildiği için sevinir. Temel ihtiyaç olsa insan evi satın alıp bir anda milyonlarca lira ödemek yerine kira ödeyerek, o milyonlarca lirayı gençliğini ve evliliğini yaşamaya harcar. Ben evlenmeyin demiyorum, sadece insanların çalışmaktaki tek amacı evlenmek olmuş. Bundan bahsediyorum. Sizi de çok iyi anlıyor ve hak veriyorum ancak bahsettiğim konu farklı. Bence herkes 2023 model bir araca binmeyi hak eder ancak ülke şartları el vermiyorsa da ona göre evrimleşmek ve hayatımızı, mutluluğumuzu ona göre devam ettirmek zorundayız. Başkaları 5 ile mutlu oluyorsa, biz 1 ile mutlu olmak zorundayız. İsyan etmek ve mızmızlanmak, bir kere gelinen dünyada oldukça lüks bir davranış.