deprem bölgesinde yaşayıp sorunları devam eden kişiler

maalesef çoğumuz unuttuk,
medyada yer vermeyince depremzedeler ilk zamanlar gibi destek göremedi.

Başka üzüldüğüm ilk günler herkes destek oldu
bir dünya tir gitti ama organizasyonsuzluk,
felaketin büyüklüğü vs derken cogu yardım yerine ulaşmadı
Videolarda gördük, sağa sola atılanlar, çalınanlar,
dengesiz dağıtım, yardım kolilerini yağma yapan gruplar vb.

ilk günler yemek moral vb konularda iyidik herkes seferberdi ama şimdi çoğumuzun aklından çıktı ister istemez ne acı ki böyle.

Hala maddi ve manevi desteğe ihtiyacı olan depremzedelere destek olmalıyız.

Geçmiş olsun hocam. Yaşayan bilir bunları. Hayatımız boyunca unutmayacağımız bir durum. İnsan dibi görmeden anlayamıyor çoğu şeyi. Umarım sonrası biraz daha iyi geçer.

Bir köye gelen yardım köyden uzak bir noktaya bırakıldı. Orada tırdan sorumlu afad görevlisinin annesiyle babası yaşıyordu. Adam resmen köyün içinden geçip halkı yağmurda çamurda arkasından koşturarak tepeye kadar çıkarıp yardım tırını babasının malıymış gibi annesiyle babasının evine yanaştırdı. Onlar alacağını aldıktan sonra halk oraya kadar yürüyerek yardım almaya çalıştı.

Birkaç köyde sadece trendyol tırı gördüm.
Resmi kurumlar böyle durumlarda halk payı bırakıyor sanırım. %20 biz yardım göndersek %80 de halkımız vicdanlı zaten onlar yardım eder deniyor gibi bir durum vardı. Tabii ben %20 de görmedim orası ayrı.

Çadırı dağıtan görevliler kamyonla çadırları evlerine götürdü ve stokladı. Herkes kendi akrabalarına öncelik verdi. Buna dur diyen bir sistem mi var ki?

Deprem 1 mağdur etti
Hükümet 2 mağdur etti
Yağmacılar 3 mağdur etti

Hepsi de bilimle, eğitimle engellenebilecek şeylerdi. Depreme gelme diyemeyiz ama yıkımını düşürebiliriz.

Ailemin bulunduğu semtte aylardır ufak depremler oluyordu. Evlerde yatamıyordu kimse sokaklara çıkıyorlardı. Afad görevlileri geldi. Bir çözüm bulacağız sabırlı olun dediler. Sonra büyük depremler oldu. O artçılardan belliydi böyle olacağı. Biz cahil aklımızla anladık ama birileri anlamadı.

Benim 4 tane amcamın oğlu, arkadaşlarım ve birkaç tanıdığım hayatını kaybetti. Cenazeleri 4-7 gün sonra çıkarıldı. Ve halen hayatta oldukları da kanıtlandı. Soğuktan ve açlıktan öldü çoğu.
Hayatını kaybeden insanların tam olarak bir mezarlığı yok. 6-12li paketler yaparak (üzülerek söylüyorum) iş makineleri ile çukur kazıp bu paketlenmiş cenazeleri gömdüler. Oraya çok basın da giremedi. Bayramda herkes orada birbirinin cenazesine kendi cenazesiymiş gibi dua etmeye gitti. Bunları okumak başka, yaşamak bambaşka...

Allahın depremi, elden bir şey gelmez diyen kadercilerden nefret ettim. Kader kelimesine tahammül edemiyorum artık. Kaderi bilen tevekkülü neden bilmiyor? Her tarafı cahillik. Beni kahreden bu.