Kayınço meselesi..

Merhaba,
Bir konuda size danışmak ve fikirlerinizi almak istiyorum.
Konuyu olduğu gibi anlatıyorum.

2016 yılının sonuna doğru evlendim.
Eşim bulunduğu şehri değiştirdi, yanıma geldi. Bir süre işsiz kaldı.
2017 Şubatta işten ayrıldım. 15-20 gün sonra falan Kayınçom gelip bir dükkan açacağını söyleyip 1 yıl gibi bir süreyle bizden borç istedi.
İkimizin de işsiz olduğu için ben vermek istemedim fakat bu durum eşimle aramda sıkıntı oldu. Borcu verdik.
Borç 40 tane Çeyrek Altın.

Aradan 1 sene geçti geçmedi derken kayınvalidem tekrar borca ihtiyacı olduğunu söyledi. Tefecilere dahi gittiğini ama borç alamadığını söyledi.
Eşim vermeyelim dedi ama ben zor durumdalar, kayınçoyu tefeciler vurmasın diye dayanamadım yine 10.000 tl ye yakın kredi çektim borç verdim.
Bu kredi borcunu da doğru dürüst ödeyemediler, ödeyemedikleri aylar oldu, biz yeri geldi eşimin bileziklerinden bozdurduk, bireysel emeklilik fonumu bozdurdum vs ödedik.
Krediyi zar zor ödediler.

Ben para konusunda baskı yapmadım, tek çocuğum zaten.
İlerde ölürsem mal varlığım da onlara kalacak, dedim bir dayısı var en azından çocuğuma sahip çıkar diye düşündüm.

Eşime ara ara söylensem de bu konuda ailesiyle hiç konuşmadım. Eşim bu konuda hep ezildi, kendi ailesine bahsetti.

Aradan 6 yıl geçti, 40 adet çeyrekten 1 tane bile alınmadı yada herhangi bir ödeme yapılmadı.

Kayınço 6 ay önce evlendi.
Eşimin iş durumu sıkıntılıydı, maaşını 2-3 ayda bir alabiliyordu.
Eşim mahçup olmak istemedi, bilezik takmamız gerekli dedi.
Tamam biz bir aileyiz diyip, mecburen çocuğumun yatırım amaçlı tuttuğumuz altınlarını satıp kayınçonun düğününde bilezik taktık.

Aradan geçti 2 ay, kayınçom gitti düğünde takılan altınlarını satıp kendine araba aldı. Bize bir kuruş ödeme yapmadı yada arayıp izin bile istemedi.
Eşim tabi bu konuda üzgün bir şekilde durumu bana anlattı.

Bende tabi sinirlerime hakim olamadım dedim ki kayınçom çocuğumla ve seninle görüşmeyecek, evime de gelip gitmeyecek.
Eşimin ailesiyle de görüştüm, kayınçom altınlar eşimle benim altınlarım, arabamızı kendi paramla yatırım amaçlı aldım demiş.

Ben bekledim arar özür diler vs derken arayıp özür vb. de dilemedi.
Benim için önemli olan para değil arkadaşlar, o paranın adam gibi bir değeri bile kalmadı zaten.
O parayı alma peşine düşsem yıllarca ailesine baskı yapar , kayınçonun evlenmesine izin verdirmezdim yada bir şekilde alırdım.
Evlensin aile kursun çoğalalım istedim.

6 yıl boyunca 1 kuruş vermeyip, gidip keyfe araç alması benim çok gururuma dokundu. Biz madem aileysek neden bize böyle yapıyor..

Ben bayramda ailesini ziyarete gittiğimizde (şehir dışında) karşılaşmak istemediğimi ona göre organize etmesini istedim.
Eşim tabi ki kolay değil, bu konuda bir şey yapamadı.

Bu durum bizim aile mutluluğumuzu etkilemeye başladı.
Büyülük edip tamam özür dilerse affedeceğim dedim ama kayınço özür diler mi bilmiyorum.

Siz olsanız böyle bir durumda ne yapardınız?

// arada yaşanan daha başka konularda var ama çok daha fazla detaya girmek istemedim.

Merhaba,
Bir konuda size danışmak ve fikirlerinizi almak istiyorum.
Konuyu olduğu gibi anlatıyorum.

2016 yılının sonuna doğru evlendim.
Eşim bulunduğu şehri değiştirdi, yanıma geldi. Bir süre işsiz kaldı.
2017 Şubatta işten ayrıldım. 15-20 gün sonra falan Kayınçom gelip bir dükkan açacağını söyleyip 1 yıl gibi bir süreyle bizden borç istedi.
İkimizin de işsiz olduğu için ben vermek istemedim fakat bu durum eşimle aramda sıkıntı oldu. Borcu verdik.
Borç 40 tane Çeyrek Altın.

Aradan 1 sene geçti geçmedi derken kayınvalidem tekrar borca ihtiyacı olduğunu söyledi. Tefecilere dahi gittiğini ama borç alamadığını söyledi.
Eşim vermeyelim dedi ama ben zor durumdalar, kayınçoyu tefeciler vurmasın diye dayanamadım yine 10.000 tl ye yakın kredi çektim borç verdim.
Bu kredi borcunu da doğru dürüst ödeyemediler, ödeyemedikleri aylar oldu, biz yeri geldi eşimin bileziklerinden bozdurduk, bireysel emeklilik fonumu bozdurdum vs ödedik.
Krediyi zar zor ödediler.

Ben para konusunda baskı yapmadım, tek çocuğum zaten.
İlerde ölürsem mal varlığım da onlara kalacak, dedim bir dayısı var en azından çocuğuma sahip çıkar diye düşündüm.

Eşime ara ara söylensem de bu konuda ailesiyle hiç konuşmadım. Eşim bu konuda hep ezildi, kendi ailesine bahsetti.

Aradan 6 yıl geçti, 40 adet çeyrekten 1 tane bile alınmadı yada herhangi bir ödeme yapılmadı.

Kayınço 6 ay önce evlendi.
Eşimin iş durumu sıkıntılıydı, maaşını 2-3 ayda bir alabiliyordu.
Eşim mahçup olmak istemedi, bilezik takmamız gerekli dedi.
Tamam biz bir aileyiz diyip, mecburen çocuğumun yatırım amaçlı tuttuğumuz altınlarını satıp kayınçonun düğününde bilezik taktık.

Aradan geçti 2 ay, kayınçom gitti düğünde takılan altınlarını satıp kendine araba aldı. Bize bir kuruş ödeme yapmadı yada arayıp izin bile istemedi.
Eşim tabi bu konuda üzgün bir şekilde durumu bana anlattı.

Bende tabi sinirlerime hakim olamadım dedim ki kayınçom çocuğumla ve seninle görüşmeyecek, evime de gelip gitmeyecek.
Eşimin ailesiyle de görüştüm, kayınçom altınlar eşimle benim altınlarım, arabamızı kendi paramla yatırım amaçlı aldım demiş.

Ben bekledim arar özür diler vs derken arayıp özür vb. de dilemedi.
Benim için önemli olan para değil arkadaşlar, o paranın adam gibi bir değeri bile kalmadı zaten.
O parayı alma peşine düşsem yıllarca ailesine baskı yapar , kayınçonun evlenmesine izin verdirmezdim yada bir şekilde alırdım.
Evlensin aile kursun çoğalalım istedim.

6 yıl boyunca 1 kuruş vermeyip, gidip keyfe araç alması benim çok gururuma dokundu. Biz madem aileysek neden bize böyle yapıyor..

Ben bayramda ailesini ziyarete gittiğimizde (şehir dışında) karşılaşmak istemediğimi ona göre organize etmesini istedim.
Eşim tabi ki kolay değil, bu konuda bir şey yapamadı.

Bu durum bizim aile mutluluğumuzu etkilemeye başladı.
Büyülük edip tamam özür dilerse affedeceğim dedim ama kayınço özür diler mi bilmiyorum.

Siz olsanız böyle bir durumda ne yapardınız?

// arada yaşanan daha başka konularda var ama çok daha fazla detaya girmek istemedim.