Nasılsınız? Nasıl Oldunuz?

İskenderun Hatay'da ikamet ediyorum, bir çok bina yıkıldı, Depremin ertesi günü başka ilçeye sonra başka ilçeye geçtik, 4 gün belki 1er saat uyku ile duruyordum, Sonrasında Mersin'e geçtik, bir kaç gün orda durduktan sonra şuan Ankara'dayım. Bizim binada herhangi birşey yok ama, geri dönüpte yaşayabileceğimi zannetmiyorum, Şehir zaten biraz potansiyeli düşüktü şuan hiç potansiyeli kalmadı. Bakalım hayat nereye sürükleyecek bizi.
Şuanlık iyiyiz

Nasılım sorusunun cevabını bilmiyorum. 3-5 kalan akrabalarımızı da enkazdan çıkarıp gömdük. Annemin beli çatlak, depremde çatladı, ona bakmaya çalışıyorum. Psikolojim nasıl düzelir bir fikrim de yok. Sabaha kadar nöbet tutuyorum. Sabah 6.30 gibi yatıp 12 gibi kalkıyorum. Gündüz Kaymakamlığa gidiyorum, yemek yapmaya yada almaya çalışıyorum, daima kalın giyiniyoruz, Artçılarla sallanarak olmayan psikoloiyi iyice bozuyorum, şuan sallandığımız gibi.. Gece olmasını Asla istemiyorum. 40 yaşında adamım, gece olmasını istemiyorum. İlk defa internete erişebildim adam gibi şuan kafamı dağıtmaya girdim ama sallandık yine... Evimiz barkımız kalmadı, velhasıl ne diyeceğimi de bilmiyorum, Kötüyüm ya...

Dahası pek çok müşterimin çalışma raporları duruyor yapabilmiş değilim, paralarını almıştım, Bundanda ayrıca rahatsızım..

İyi miyiz bizde bilmiyoruz. 2 çocukla depremi atlattık. Çocukları güvenli yere götürürken boşaltılmış bina arabamın üzerine düştü, tam tamına 1 sn ile kurtulduk. Eşim krize girip o şokla bayıldı ona mı bakayım tozdan arabayı mı kurtarayım derken soğuk kanlı davranıp gazı kökledim ve elhamdülillah kurtulduk.
Çok şükür iyiyiz ya kötü desek günah olur galiba.
Rabbim hepimize yardım etsin. Beterinden Korusun inşallah...