engelli öğrenciyi döven öğrenciye kendimi tutamayıp 1 tokat atmıştım. sonra velisi kendi çocuğunun suçunu yok sayıp beni okuldan attrımakla tehtit etmişti de sonra durulmuştu. o günden sonra artık hemen hemen hiç bir şeye karışmıyorum. kapımın (müdür yardımcısıyım) önünde öğrenciler analarına babalarına söverek konuşuyor. çoğunu duymamazlıktan geliyorum. bana ne diyorum.
benim gibi birçok öğretmen var artık. bana ne, elalemin mükemmel(!) çocuğu için neden kendimi zor durumda bırakayım. ama bunun faturası velilere çok ağır olacak ve oluyor da...
bir tokat attı diye -keşke hiç atmasa, keşke ne hali varsa görsün diyebilse öğretmen- okuldan öğretmeni attırmayı düşünenler, nedense disiplinsizlik nedeniyle öğretmen öğrencinin atılmasını istese kıyameti kopartıyor...
Ben öğretmenlik eğitimi ve formasyon almadım fakat 3-6 yaş grubuna İngilizce eğitimi veriyorum bir anaokulunda. Küçücük çocuklar bir küfürler ediyorlar... Ben de duymamazlıktan geliyorum hocam. Yaptığının kötü bir şey olduğunu belirtiyorum çok net duyarsam. Yanımda çok gevşek olamıyorlar zaten. Sonra bu çocuklar ortaokula, liseye başlıyor. Belirttiğiniz durum oluşuyor.
Ben kıyamadığım için sesimi yükseltmem. Bazı sınıflarda özel çocuklar da var. Nasıl bir yol izlemem gerekir? Mesela kavga ediyorlar bazen. Her ikisini de tek tek çekip böyle bir şeyin gereksiz olduğunu, uyum sağlamaları gerektiğini söylüyorum. Kendiliğinden barışıyorlar ve birbirlerinden özür diliyorlar.
